Dolende polen 2

Naar aanleiding van het artikel over de `dolende polen` (W&O 11 november) het volgende:

1. De virtuele draaias die dezelfde oriëntatie behoudt t.o.v. de eliptica, terwijl de aardmantel-cum-korst uit het lood raakt is makkelijk voor te stellen met behulp van de wondertol (tippe top of tippetop), zoals beschreven door de Engelse fysicus Peter Warlow in 1978 en 1982.

2. Poolverschuivingen werden gelanceerd door Thomas Burnet en Sir Edmund Halley tegen het einde van de 17de eeuw en waren populair gedurende de Verlichting en Romantiek. Na de Romantiek heb ik slechts één geologische mantelverschuiver gevonden, Ting Ying Ma, die hoogleraar geologie was aan de Universiteit van Taiwan en gedurende enkele decennia de nummer-1 geoloog van China, zowel continentaal als insulair. In het Westen werd hij niet verketterd, maar doodgezwegen. Hij was de eerste die het ondervlak van de aardmantel aangaf als snijvlak, zoals dat sinds de jaren 1990 academische consensus is geworden.

3. De hypothese dat het aardmagnetisme ontstaat in de vloeibare buitenkern is er één uit enkele. Andere onderzoekers, een kleine minderheid, denken aan een ontstaan in de vaste kern. Soms worden kleine minderheden groot en de ervaring leert dat dat snel kan gebeuren.