Alleen omdat Petrus zin had in een varkenshaasje

Albert Heijn heeft het halal vlees uit de schappen genomen. Maar volgens Maarten ’t Hart, op zoek naar plant en dier in heilige boeken, is kosjer vlees nog kwalijker. Het ergst is varkensvlees.

Varken, met krulstaart Foto Maarten Hartman Nederland, Raalte, 26-4-2006 Nieuwe varkensstal ComfortClass vandaag geopend door minister Veerman. Deze stal is resultaat van samenwerking tussen LTO Nederland en Dierenbescherming. Welzijn van varken en een goede boterham voor varkenshouder gaan hand in hand. Deze proefstal is mede tot stand gekomen in samenwerking met Animal Sciences Group van Wageningen UR, Forfarmers en Privon. De varkens behouden hun krulstaart die in de gangbare varkenshouderij wordt verwijderd. camera's volgen 24 uur per dag het gedrag van de varkens om te onderzoeken of daadwerkelijk aan de behoeften van de varkens wordt voldaan. foto Maarten Hartman Hartman, Maarten

De aartsvaders uit het Oude Testament waren agrariërs. Veeteelt was hun hoofdbezigheid. Kleinvee hun specialiteit. Bijbelse ethiek is agrariërsethiek. „Gij zult niet begeren uws naasten os, noch zijn ezel.” Dankzij die veeteelt worden ons in het woord ruim honderd slachtpartijen verhaald. Hoe er geslacht wordt, blijft veelal schimmig, maar nimmer erg diervriendelijk, zoveel is wel zeker.

Kosjer slachten stamt evenwel niet uit de Bijbel, zomin als halal slachten stamt uit de Koran. Dankzij de nationale grootgrutter kwam halal slachten opeens ongunstig in het nieuws, en Albert Heijn is door de bocht gegaan. Het halal vlees is uit de schappen genomen. Mijn partij, de Partij voor de Dieren, claimt daarbij de overwinning.

Kosjer voel ik mij daarbij niet. Wie zich keert tegen halal slachten, zou zich ook moeten keren tegen kosjer slachten, maar daar heb ik de afgelopen tijd niets over gehoord. De slachtregels zijn nagenoeg gelijk: in één vloeiende beweging moet een slachtspecialist de halsslagader doorsnijden, zodat het onreine bloed zo rap mogelijk uit de kop wegvloeit, waardoor het dier in luttele seconden het bewustzijn verliest. De halszenuwen mogen niet aangetast worden, zodat het dier hevig blijft spartelen. Daardoor gulpt al het bloed ook snel uit het lichaam.

Zowel bij kosjer als halal slachten moet degene die het mes hanteert God aanroepen vlak voor hij toesteekt. Bij halal slachten mag het slachtmes tot op het laatste moment niet voor het dier zichtbaar zijn. Andere dieren mogen de slacht niet aanschouwen. De kop van het slachtdier moet richting Mekka gekeerd staan.

Bij kosjer slachten moet het dier met gestrekte hals op de rug worden neergelegd. „Zeer zeker”, zegt rabbijn S. Ph. de Vries Mzn in zijn boek Joodse riten en symbolen, „wordt het niet altijd op de zachtste wijze in die houding gebracht.”

Kosjer slachten is derhalve wreder dan halal slachten. Moet er dan toch onverdoofd gedood worden, dan verdient halal de voorkeur boven kosjer. Overigens geldt een kosjer geslacht dier voor de moslim als halal.

Als halal slachten volgens de regels gebeurt, door een zeer kundig iemand, geloof ik niet dat er grotere bezwaren tegen zijn dan tegen andere manieren van slachten. Wat de islamiet en de orthodoxe jood bovendien tot eer strekt, is dat de consumptie van varkensvlees verboden is. Varkens worden dus nooit halal geslacht. Goddank, want het varken is, anders dan schaap of rund, slim genoeg om te begrijpen wat hem boven het hoofd hangt als hij naar de slachtplaats geleid wordt, al houdt de slachter zijn mes angstvallig achter zijn rug. Hoort hij iemand boven zijn hoofd roepen: „God is groot”, dan schiet door hem heen: zo meteen word ik een kopje kleiner gemaakt. En dan zet hij het op een krijsen dat horen en zien je vergaat, al beweert Conny Palmen dat een dier geen weet heeft van de dood.

Varkensvlees in de schappen van Albert Heyn is mijns inziens een groter affront dan halal vlees. Wij eten geen honden, wij eten geen katten, daar rust een taboe op, en zo’n taboe zou ook horen te rusten op de consumptie van varkensvlees. En zeker op de consumptie van varkensvlees afkomstig uit de bioindustrie. Zo’n nieuwe uitwas van de consumptie van varkensvlees, het voornemen te Zaandam een varkensflat te vestigen, daar zal mijn partij dan ook uit alle macht tegen protesteren. Dat is ronduit misdadig.

Het is eigenaardig dat christenen alom van mening zijn dat het oudtestamentische verbod om varkensvlees te consumeren niet meer geldt. Op grond van, zo werd mij in mijn jeugd steevast wijsgemaakt, het visioen van Petrus uit Handelingen 10 vers 10. Uit de hemel zag de hongerige Petrus een linnen laken neerdalen met daarop alle viervoeters en vogels. En een stem klonk: „Slacht en eet.” Petrus zei dat hij nooit iets gegeten had dat onheilig was. Waarop de Stem zei: „Al wat God reinigt moet jij niet voor onheilig houden.”

Dat onwaarschijnlijke visioen van Petrus – het linnen laken zou ronduit kolossale afmetingen gehad moeten hebben, want hoe huisvest je daarop alleen al de ruim 8.000 vogelsoorten – komt christenen verbazend goed uit, ofschoon slechts Petrus dit visioen aanschouwd heeft. Eerder had hij zich al driemaal als aartsleugenaar ontpopt, dus niet ondenkbaar is dat hij deze lakendroom uit zijn duim had gezogen omdat hij trek had in een varkenshaasje.

Maar zelfs als hij niet loog, is er geen reden te veronderstellen dat nu onverkort voor iedereen geldt wat Petrus in een hongerklopvisioen door een Stem werd toegevoegd. Op grond van één wensdroom van een jokkebrok legitimeren christenen de consumptie van varkensvlees en de daaruit voortvloeiende barbaarse bio-industrie. Geef mij dan maar de islam, inclusief halal slachten.