Voor even een volksheld in Polen

Leo Beenhakker heeft na een moeizaam begin de Poolse voetbalfans voor zich gewonnen. De 64-jarige bondscoach won gisteren in het Brusselse Koning Boudewijnstadion het EK-kwalificatieduel tegen België met 0-1. „Het was vooraf ook de bedoeling dat dit weer een mooi avontuur zou worden.”

Leo Beenhakker weet als geen ander hoe hij om moet gaan met succes. De bondscoach van Polen probeerde gisteravond dan ook zo onderkoeld mogelijk te blijven na de belangrijke 1-0 uitzege tegen België. Zo temperde de 64-jarige Nederlander aanvankelijk op geheel eigen wijze de verwachtingen. „Het is natuurlijk zaak dat we nu met de voetjes op de grond blijven. Het EK in Oostenrijk en Zwitserland is nog zo ver weg dat we nog geen Lederhose aan hoeven aan te schaffen”, sprak ‘Don Leo’ met een strak gezicht in de perszaal van het Koning Boudewijnstadion. Een seconde later viel hij plots uit zijn rol. Met een grote grijns: „Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik fucking happy ben met deze drie punten.” Een knikje naar de tolk was voldoende. Beenhakker wist zeker dat de Poolse pers zijn boodschap wel begrepen had.

Het contrast met een paar maanden geleden was enorm. Nadat Beenhakker met de eilandengroep Trinidad en Tobago op het WK had geacteerd, was de oud-voetballer van Zwart Wit ’28 en Xerxes toe aan een nieuw avontuur. De Poolse voetbalbond zag in hem de ideale opvolger van Pawel Janas, die na vier jaar ontslag nam. Nooit eerder stond het nationale Poolse elftal onder leiding van een buitenlander. Voordat alle formaliteiten officieel geregeld waren, stond de positie van Beenhakker na nederlagen tegen Denemarken (2-0, vriendschappelijk) en Finland (1-3, EK-kwalificatie) en een gelijkspel tegen Servië (1-1, EK-kwalificatie) al onder grote druk.

De Poolse media zetten vol de aanval in op de eigenzinnige coach. Want dit was toch niet de man die Polen het succes moest gaan brengen? Beenhakker maakte zich naar eigen zeggen geen seconde druk over het uitblijven van een rechtsgeldige verbintenis. „Ach, zo werkt dat in dit soort landen. Daar kan ik me niet druk om gaan maken. Eerst moeten 35 mensen allemaal een stempeltje zetten. Nou prima toch”, stelde de oud-coach van onder meer Real Madrid, Ajax en Feyenoord gisteren in België, het land waar hij sinds dit jaar woont.

Samen met teammanager Jan de Zeeuw en keeperstrainer Frans Hoek probeerde Beenhakker langzaam maar zeker het Poolse voetbal te doorgronden. In de weekeinden bezocht hij talloze wedstrijden op zoek naar voetballers. Al snel raakte de geboren Rotterdammer onder de indruk van het talent. Met een overwinning bij Kazachstan (0-1) en een spectaculaire zege tegen Portugal (2-1) wist Beenhakker de Polen voor zich te winnen. De bondscoach maakte gebruik van zijn gestegen populariteit door er fijntjes op te wijzen dat het Poolse voetbal de afgelopen twintig jaar stil had gestaan.

Ondanks het gemis van een vijftal basisspelers schonk Beenhakker zijn spelers in de aanloop naar het duel met België veel vertrouwen. De coach blufte opmerkingen van journalisten, die verwezen naar zijn uitschakeling met Oranje voor het WK van 1986 tegen België, weg. „Of ik een België-complex heb? Wat wil je horen? Het vriendelijke antwoord of het arrogante? Laten we het maar netjes houden. Ik heb jullie trainer destijds gefeliciteerd met de kwalificatie op doelsaldo. Maar moet je daar nu twintig jaar later nog met zoveel grandeur over praten?” Tien minuten na de laatste training stapte Beenhakker de inmiddels lege perszaal binnen. „Die Belgen beginnen steeds maar weer over het zelfde. Hoe het arrogante antwoord luidde? Dan had ik gezegd: ‘Deze man heeft sindsdien nog zo’n tien prijsjes binnengehaald. Dat kunnen de Belgen niet zeggen geloof ik’.”

Een dag later keerde Beenhakker met zijn selectie vol overtuiging terug in het stadion waar de meer dan tienduizend Poolse fans de sfeer bepaalden. Tijdens de warming up ijsbeerde Beenhakker tussen een legertje fotografen langs de rand van het veld. Lachend schudde de teambuilder handjes van oude bekenden. Op het veld werkten de Polen onder leiding van de sterspelers Maciej Zurawski (Celtic) en Michal Zewlakow (Olympiakos Piraeus) nog een positiespelletje af. Het geloof in eigen kunnen was terug bij de ploeg die op het WK nog zo teleurstellend was uitgeschakeld in een groep met Duitsland, Ecuador en Costa Rica.

Direct na het eerste fluitsignaal van de Schotse scheidsrechter Stuart Dougal werd duidelijk dat Polen weinig hoefde te vrezen van de Rode Duivels. Toch speelden de roodwitten tot razernij van Beenhakker veel te weinig op de helft van de tegenstander. Met wilde gebaren probeerde de coach zijn manschappen naar voren te dirigeren. Vaak tevergeefs. „Mijn spelers waren nog met geen tien paarden weg te krijgen van het eigen strafschopgebied. Dat is typisch Pools. Dat zit er gewoon ingebakken”, legde Beenhakker later trekkend aan een sigaartje uit.

Het doelpunt van Radoslaw Matusiak, die in de achttiende minuut Daniël van Buyten aftroefde en de bal in het doel schoof, had echter alles goedgemaakt voor Polen. Een paar minuten voor tijd haalde Beenhakker zijn matchwinnaar naar de kant en sloot hem in de armen. „Ik heb deze jongen bij Polen laten debuteren. Tegen Servië maakte hij al een doelpunt en nu weer. Dat schept een band.” In Polen is Beenhakker voor even volksheld. De coach die zich precies een jaar geleden met Trinidad en Tobago voor het WK plaatste, lachte na die constatering. „Het was vooraf ook de bedoeling dat dit weer een mooi avontuur zou worden.”