Verkrachting van vrouw wordt gewoon strafbaar in Pakistan

In Pakistan hoeft een vrouw haar verkrachting niet langer te bewijzen met de getuigenis van ten minste vier mannen. Het Lagerhuis in Islamabad heeft gisteren een amendement in die zin aangenomen. Mensenrechtenorganisaties hebben verheugd gereageerd, maar zeggen ook dat in Pakistan nog een lange weg te gaan is om de positie van vrouwen te verbeteren.

Het gisteren aanvaarde amendement betreft een aanpassing van de zogeheten Hudood-verordening, een serie islamitische decreten die de toenmalige militaire heerser Zia ul-Haq in 1979 invoerde om de extreemfundamentalistische groeperingen in zijn land te paaien. Volgens een decreet moeten vrouwen die het slachtoffer zijn van verkrachting, dit misdrijf met de getuigenis van ten minste vier mannen kunnen aantonen. In de praktijk betekende het dat vrouwen in dubbel opzicht het slachtoffer zijn van verkrachting. Als ze geen vier mannelijke getuigen kunnen oproepen, behandelt de politie (en vaak ook de familie en dorpsgenoten) hen niet als slachtoffer maar als dader van overspel – waarop in beginsel de doodstraf staat.

De extreemfundamentalistische alliantie in het parlement protesteerde gisteren hevig tegen het exclusief onderbrengen van ‘verkrachting’ onder het seculiere strafrecht, dat in Pakistan bestaat naast de shari’a (islamitische wetgeving). Maar president en legerleider Pervez Musharraf, die net als Zia ul-Haq met een staatsgreep aan de macht kwam, sprak over een historische stap. In een televisietoespraak zei hij dat „de tijd is aangebroken dat gematigde en progressieve krachten, die in de meerderheid zijn en die Pakistan vooruit willen brengen, hun kracht tonen aan de extremisten”.

Musharraf verzekerde zijn geloofsgenoten ook dat bestrijding van „onrecht jegens vrouwen” niet indruist tegen de islam. De regering zal volgens hem blijven streven naar verbetering van de rechtspositie van vrouwen (bij scheiding en vererving) en aan hun bescherming tegen tribale gewoontes. Hij noemde het gebruik om kinderen soms al op zeer jonge leeftijd uit te huwelijken en om vrouwen te dwingen ‘met de heilige koran’ te trouwen. Dat laatste houdt in dat ze op de koran moeten beloven nooit te zullen trouwen – waarmee men wil voorkomen dat familiebezit in vreemde handen komt.