Doodzieke mensen

En plotseling was er een staking tegen een wet die al zes jaar geleden is aangenomen, waar niets aan valt te veranderen, met als eis de boel een paar jaar uit te stellen. Voor vertraging hebben wij altijd kunnen zorgen, zullen de bus- en tramchauffeurs gisteren gedacht hebben, dus zal het ons ook nu lukken. ‘Doodziek van marktwerking’ was de slogan van de boze kaartjesstempelaars.

Op veel plaatsen is die marktwerking al lang een feit. Uit de evaluatie van het ministerie van Verkeer en Waterstaat in 2004, zien we er de puinhopen van: goedkopere kaartjes, meer tevreden klanten, schonere voertuigen, geen gedwongen ontslagen, nergens is geconcurreerd op arbeidsvoorwaarden, nergens is het aantal terminale patiënten explosief gestegen.

En waarom schaarde de PvdA zich gisteren bij de demonstranten? Die partij stemde destijds vóór, en vorige maand was PvdA-lid Sharon Dijksma bepaald niet onder de indruk van de korte HTM-staking. „We moeten dit niet vanuit de Kamer willen regelen, maar dit durven overlaten aan de grote steden”, reageerde ze (Trouw, 26-10-06). Nu springt ze met een vreemde spagaat tussen de demonstranten. Gisteren op haar webstek: „Bij de PvdA gaat het niet om de markt, maar om gewone mensen. De markt moet in dienst staan van die mensen. Niet andersom.”

‘Gewone mensen’. Dat doet het altijd goed in verkiezingstijd. Vooral bij buschauffeurs. Vergeten is dat er nog een andere en veel grotere groep gewone mensen bestaat. De groep die het beu is om elk jaar weer door een vervoersstaking gedwarsboomd te worden, afspraken te moeten afzeggen, op koude perrons te moeten wachten. En de linkse partijen steunen die pesterijen ook nog!

Minister Karla Peijs lacht in haar vuistje, samen met de voltallige VVD en CDA. Zij weten immers dat ze stemmen gaan krijgen van al die andere gewone mensen, die doodziek zijn van chauffeurs die het verdommen gewoon hun werk te doen.

Hopelijk zorgt de marktwerking voor vervoersbedrijven die hun kleinzielige personeel in toom weten te houden. Ik kan niet wachten tot het 2009 is.

Christiaan Weijts

Winnaar Anton Wachterprijs 2006 met zijn boek Art. 285b.