De serieuze kant van oerdegelijke poprock

CD pop

Brakes, The Beatific Visions

Rough Trade

***

Perfectie in popmuziek hoeft niet langer dan twee minuut veertig te duren. Een gouden popmoment van vorig jaar was de single All night disco party van de Engelse groep Brakes (zonder ‘The’), een stuwende dansrocksong met de heerlijk onzinnige kreet ‘Croque monsieur, croque madame’ als meezingmoment. Het was nauwelijks representatief voor de serieuzere (en saaiere) muziek op het debuutalbum Give Blood, een uit de hand gelopen hobbyproject van muzikanten uit Electric Soft Parade, Tenderfoot en British Sea Power.

Hun tweede album The Beatific Visions, opnieuw slechts 28 minuten kort, werd met White Stripes-producer Stuart Sikes opgenomen in Nashville en belicht vooral de serieuze kant van een groep die met frontman Eamon Hamilton een volbloed singer/songwriter en met gitarist Tom White een rock & rollbeest à la Angus Young van AC/DC in de gelederen telt. Soms ontspoort het een beetje richting garagerock (Porcupine or pineapple), maar overwegend is het oerdegelijke poprock zoals Amerikaanse collega’s The Posies en Nada Surf. Een briljant kitschmoment als All night disco party zit er dit keer niet tussen.

Jan Vollaard

Morgen speelt Brakes in het voorprogramma van The Killers in Paradiso.