Brakes

Perfectie in popmuziek hoeft niet langer dan twee minuut veertig te duren. Een gouden popmoment van vorig jaar was de single All night disco party van de Engelse groep Brakes, een stuwende dansrocksong met de heerlijk onzinnige kreet „Croque monsieur, croque madame”. Het was nauwelijks representatief voor de serieuzere (en saaiere) muziek op het debuutalbum Give Blood, een uit de hand gelopen hobbyproject van muzikanten uit Electric Soft Parade, Tenderfoot en British Sea Power. Hun tweede album The Beatific Visions, opnieuw 28 minuten kort, werd met White Stripes-producer Stuart Sikes opgenomen in Nashville. Het belicht vooral de serieuze kant van een groep die met frontman Eamon Hamilton een volbloed singer/songwriter en met gitarist Tom White een rock & rollbeest à la Angus Young van AC/DC in de gelederen telt. Soms ontspoort het richting garagerock of krijgt de gevoelige kant de overhand, maar overwegend is het oerdegelijke poprock. Een briljant kitschmoment als All night disco party zit er helaas niet tussen.

Jan Vollaard

Brakes: The Beatific Visions (Rough Trade). 16/11 speelt Brakes in voorprogramma van The Killers in Paradiso.