Drie reizende muzikanten

Het ‘Trio C tot de derde’ – viool, accordeon, klarinet – reist met een oude bus naar India, omdat daar de zigeunermuziek vandaan komt. Onderweg treden ze op.

In een doodlopende steeg in West-Teheran staat een beige Peugeotbusje met een Nederlands nummerbord. Een paar huizen verderop zitten de bestuurders van de wagen muziek te maken met een paar Iraanse conservatoriumstudenten. Het ‘Trio C tot de derde’ bestaat uit drie Nederlanders die momenteel een reis maken van Nederland naar India en terug.

„We spelen voornamelijk zigeunermuziek, vandaar dat we een reis wilden maken naar de oorsprong van die muziek, in India”, legt Carel den Hertog (23, violist) uit. Vanuit dat land reisden de zigeuners via Pakistan, Iran, Turkije en de Balkan naar Europa. Wij doen die reis in omgekeerde richting.”

Meer dan drie maanden is het trio nu onderweg, op verschillende plaatsen stoppend om muziek te maken. In het kleine slaapkamertje van de Iraanse conservatoriumstudent Arash Hajirazad (22) klinken de noten van een Perzisch lied. Student viool, Mahyar Tahmasbi (21), leert de Nederlanders een traditioneel Perzisch muziekstuk. „Ongelofelijk hoe snel ze het oppikken”, zegt hij. „Ze hebben een goed gevoel voor oosterse muziek.”

Zijn medestudent Hajirazad kwam het trio tegen voor de poorten van het conservatorium van Teheran, waar de Nederlanders werden tegengehouden door een verbaasde bewaker. „We hebben zoiets nog nooit gezien. Buitenlandse muzikanten in een busje”, zegt Harijrazad, die Duits spreekt en een hip britpopkapsel heeft. „Hoe douchen die jongens iedere dag? Dat vroeg ik me ook af”, zegt hij lachend. „Hun muziek is iets compleets nieuws voor ons in Iran. Het brengt ons op nieuwe ideeën.”

Sponsors hebben de Nederlandse muzikanten niet. Ze hebben een paar jaar gespaard voor de reis die in totaal een maand of tien zal duren. „We hebben niet echt een schema”, zegt Den Hartog.

Overal waar het trio stopt, spelen ze muziek in het openbaar, maar in Iran is dat vrij moeilijk. „In de stad Ardabil begonnen we op een pleintje en hadden we direct een mensenmassa om ons heen”, vertelt accordeonist Coos Lettink (25).

Iedereen vond het leuk, maar plotseling kwam er een politiebus aangereden en stoven de mensen uiteen. „Er waren geen problemen, maar we moesten een vergunning hebben”, zegt Lettink. „Die geven ze toch nooit”, antwoord de Iraanse student Hajirazad. „Maar uiteindelijk hebben we wel voor de politieagenten in hun busje gespeeld. Ze vonden het heel leuk”, zegt Lettink.

Wat niet wil zeggen dat de muzikanten van Trio C tot de derde Iran nu een politiestaat vinden. „Het is echt 180 graden anders dan je op het nieuws ziet”, zegt Caspar Terra (26, klarinet). „We zijn op feestjes geweest waar iedereen muziek maakt, waar dronken ooms binnenkwamen, waar meisjes zonder hoofddoek dansen. Maar buiten mag je geen muziek maken en heerst het regime. Laatst speelden we het Israëlische lied ‘Hava Nagila’ en iedereen ging uit zijn dak. Dat kan dus allemaal toch in dit land.”

Reislog: www.trioctotdederde.waarbenjij.nu/ Website: www.trioctotdederde.nl/