Een doorrookte sherrystem zei: ‘Ans. Haai.’

Een vaste telefoon is natuurlijk een belachelijk ding. Iedereen belt mobiel, en als iemand je thuis belt, ben je net thuizige dingen aan het doen, zoals op de wc zitten. Maar géén vaste telefoon hebben is zo losgeslagen. Geen telefoon die thuis op je wacht. Dus toen de vaste telefoon kapot ging, haalde ik toch een nieuwe, bij de Kijkshop. Er zat een ingebouwd antwoordapparaat in. Ik nam niet de moeite een ‘persoonlijke boodschap’ in te spreken. Een onpersoonlijke boodschap is goed genoeg.

Een dag later belde mijn zus me mobiel. „Wat is dat voor boodschap op je antwoordapparaat thuis?” vroeg ze. „Met dat ‘Hallo, met mevrouw Elders’. Is dat een soort grap?” Ik belde mijn thuisnummer en kreeg het antwoordapparaat. „Eh. Hallo”, hoorde ik een schuchtere vrouwenstem zeggen. „Dit is. Dus. Het antwoordapparaat. O, van mevrouw Elders. O, en na de, eh, boodschap, een... boodschap.”

Toen ik weer thuis was, inspecteerde ik de telefoon. Hij leek me nieuw. Ik inspecteerde de gebruiksaanwijzing. Na enig geblader bleek dat mevrouw Elders notities had gemaakt. Bij passages die ze fascinerend vond, had ze uitroeptekens gezet.

Dit was dus een oude telefoon. Niet best, voor een smetvrezige als ik. Ik stelde me het oor van mevrouw Elders voor. Haar geadem. Maar ik besloot de telefoon toch te houden. De Kijkshop is een plek waar je zo min mogelijk moet komen.

Een paar dagen later zag ik pas dat er een envelop op het schermpje stond. Een boodschap. Ik drukte op de afspeelknop. Een doorrookte sherrystem zei: „Ans. Haai. Nou, hij doet het, hoor. Je antwoordapparaat. Ik weet niet waar je je druk om maakte.” Er bleek nog een boodschap te zijn. Een even warme stem, maar van een andere vrouw. „Dag Ans! Je antwoordapparaat is in werking hoor, schat! Dus geen zorgen!” En nog een boodschap. „Hallo Ans... Ik weet niet wat ik moet zeggen. Maar ja, jij wilde dat ik je antwoordapparaat zou bellen. Daag.”

Mevrouw Elders had blijkbaar al haar vriendinnen gebeld om te kijken of haar nieuwe telefoon met ingebouwd apparaat het deed.

Ik bracht de telefoon terug. Dat mevrouw Elders nog in mijn telefoon woonde, vond ik wel te verkroppen. Maar haar hele vriendinnenschare erbij werd me teveel. Een nieuwe heb ik nog niet gekocht. Je weet niet wat je allemaal in huis haalt, met zo’n telefoon.