Oud worden volgens Kama

Oprukkende beeldcultuur? Kamagurka schrijft. Handleiding om tot de avant-garde der vergrijzing door te dringen

Oud worden is niet makkelijk en toch gaat het vanzelf. Als u er maar jong genoeg aan begint, is oud worden niet zo erg.

Hoe doet u dit?

Door uzelf op tijd een oudere look aan te meten. Help de natuur een handje. Bent u toevallig uw tanden kwijt? Neem dan eens geen kunstgebit.

Loop voortijdig ietwat moeizaam door het park. Verf uw haren grijs in plaats van kastanje, draag een in het oog springende XXL luier, en als men voorzichtig naar uw leeftijd informeert, doe er dan gerust vijfendertig jaren bovenop. Zeg dus niet dat u tweeënveertig bent, maar zesenzeventig.

Nog nooit zullen zoveel complimenten uw deel geworden zijn. Wat ziet u er kwiek uit voor uw leeftijd, zeg! U hebt zelfs bijna geen enkele rimpel! En nu u toch zo goed op dreef bent, ga in één keer door naar het bejaardentehuis. Lang voor anderen u er tegen uw zin in naar toe sturen.

Neem zelf initiatief.

Gun ze de lol niet van het plaatsen.

Plaats u zelf!

Zo zult u tot de avant-garde der vergrijzing behoren. Velen zullen uw voorbeeld volgen maar weinigen zullen u evenaren. Want u bent de oudste èn de jongste! De alfa en de omega! Iedereen zal u respecteren en zij die het niet doen, zullen het nog wel leren.

Bovendien hoeft u niet uw leven lang in dat bejaardentehuis blijven wonen, De dag dat breukbanden, bedplassen en doorligwonden u te voorspelbaar geworden zijn, keert u fluks weer huiswaarts. Daar aangekomen kunt u, naast een nieuw leven te beginnen, aan al wie het horen wil, in geuren en kleuren verkondigen datgene wat niemand ooit na heeft kunnen vertelen. Het eenvoudige maar onwaarschijnlijke verhaal dat u vroeger ooit oud geweest bent.

Want dat is dus wel het grote verschil tussen jong en oud. Namelijk, dat men wel jong geweest kan zijn, maar nooit oud.

Niemand heeft ooit gemijmerd over de goeie ouwe tijd dat hij oud was.

Ik ben vijftien jaar oud geweest, waarvan de laatste drie zeer oud. Gelukkig is dit nu allemaal achter de rug en ik kijk reikhalzend uit naar mijn volgende verjaardag!

Toch is het niet allemaal kommer en kwel met die ouderdom. Het leven is als een Belgische wetgeving, uitzonderingen vormen de regel, kleine lettertjes geven de burger moed. Oude mensen met jong verstand hebben een grijze bufferzone gecreëerd waarin iedereen kan onderduiken die te oud is om jong te zijn en te jong om oud te wezen.

Met mijn zesentachtig ben ik nog lang niet oud! Kijk ik ben net weer vader geworden. Mijn oudere kinderen zullen binnenkort niet meer zo goed ter been zijn, dus ik heb mezelf op een nieuw nageslacht getrakteerd dat mits de juiste opvoeding mijn rolstoel op gepaste tijd voort zal kunnen duwen.