Oldenzaal – Lonneker

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Overijssel

Er is een watertoren met kantelen en een ‘Outdoor Cooking Centre’. Combineer die twee begrippen, sluit je ogen en Oldenzaal–Stationsplein wordt Kraantje Lek. Open ze, kijk om je heen en aanschouw grauwval en windgat.

Op pad. Troost ligt in het verschiet. Het ‘Havezatenpad’ weet volmaakt wandelbare, diep uitgesleten steenslagwegjes te vinden, met drukke vinken in de twijgen en met crossfietsers zonder bel. Ze stoten vraagbevelen uit: jaja... uit de weg... hálloooo.... Wij stappen braaf opzij, zij modderen voort.

De weg wordt breed en passeert een crucifix met een stevige Jezus. Hij is niet alleen: test je vermogen tot dieptescherpte en je ontdekt in het groen een witstenen godin. Diana. Achter iedere sterke man staat een sterke vrouw.

De weilanden soezen tussen zware bomen met kronen van bladgoud en boterkoek. Er hangt wat kou in de lucht. Het woord is grijs, het landschap put zich uit in gelijkmatigheid. Contouren lijken niet aan de orde, reliëf geeft zo’n beetje niet thuis.

Wat een rust.

Ha. Actie. Zandklodders spatten op. Twee giebelgrietjes op brommers worden gepasseerd door een jongen van een jaar of 15. Hij berijdt iets brullends op vier brede wielen. Als hij is omgekeerd hebben de amazones zich onttrokken aan zijn zoekend oog. Hij verdwijnt in de verkeerde richting. (Voor wie zich zorgen maakt: het kwam goed).

Mijn zoekend oog valt op een zwarte string. Het kledingstukje hangt aan een tak. Het gedenkt daar een vorstelijke kont, stel ik me voor.

„Kijk”, zegt man. „Een staande trilling.”

„Hè? Wat zei je?”

Hij wijst naar een op- en neerwaarts golvend schrikdraadlint.

Het pad duikt een beukenbos in. Het is smal en het heet ‘Millennumlaantje’. In het jaar 2000 plantte de gemeente Losser hier voor iedere baby een beuk. Op een bordje staan de namen van de kinderen die bij de bomen horen. Een jongetje met witte stekeltjes laat trots zijn naam zien: Dylan.

Oh, the tree of life is growing

Where the spirit never dies.

Vliegenzwammen. Vijf. Heel groot. Glorie.

In het schemerdonker van een naaldbos steken sparrenstammen honderden heksenvingers uit. Het naaldbos gaat over in gemengd bos, en dat is overwoekerd met rododendrons, hun bladeren dragen groenleren handschoentjes. Over de nauwe paden worden hoepels gespannen door een reeks gevallen berken. Topzwaar moeten ze geweest zijn dat ze zo omkiepten, maar zo veel top hadden ze nu ook weer niet.

Een plakje zon schuift de coulissen uit. Het weiland krijgt een laagje hoogglanslak. Het bos sluimert in wiegelicht.

14 km. Kaart 7, 8, 9 uit Overijssels Havezathenpad. Uitg. NIVON, 2006. Bus 62 verbindt elk half uur (zo. elk uur) Oldenzaal-station met Lonneker, halte Beukeweg. Inl. www.ov9292 of tel 0900 9292.