Weekboek 45

Jan Siebelink doopt een bosviooltje

Schrijver Jan Siebelink heeft een nieuw soort bosviooltje (Viola cornuta) de naam van zijn overleden vader gegeven. Siebelink is de auteur van de bejubelde bestseller Knielen op een bed violen, een semi-autobiografisch werk dat zijn titel ontleent aan de godsdienstwaanzin van zijn vader, een bloemenkweker. Op de tuinbeurs Horti Fair in Amsterdam vorige week doopte Siebelink het plantje met een gietertje: “Viooltje, je oogt broos, maar ik weet dat je sterk bent afgehard. Je zult het redden in deze wereld. Je zult heten naar mijn vader, Jan Siebelink. En ik hoop dat je veel troost en schoonheid zult schenken.” Wie dit Siebelink plechtstatig hoort voorlezen, krijgt onmiddellijk een brok in zijn keel. En hijzelf ook. “Het beeld van mijn vader aan het werk tussen de viooltjes, op zijn knieën, dat is een oerbeeld uit de tijd dat ik een klein jongetje was.”

De winterharde ‘Jan Siebelink’ met bloempjes in verschillende schakeringen paars is het werk van veredelaar Albert Veerman. Het doop- idee kwam van tuinbouwconsultants Ruud en Susannah Ruiter-Bähler. Vanaf volgend voorjaar is de Siebelink-viool te koop op de Nederlands- en Duitstalige markt. In de rest van Europa zal hij anders heten. “Het moet wel uit te spreken zijn voor de mensen,” aldus Veerman.

‘Linkse intellectuelen’ versus ‘Israël-lobby’

In de New York Review of Books van volgende week uiten meer dan honderd intellectuelen hun zorg over het geval Judt versus Foxman. Begin oktober annuleerde het Poolse consulaat in New York een lezing van de Brits- Amerikaanse historicus Tony Judt. Judt zou daar betogen dat de Israël- lobby in de VS een open debat over het Midden-Oosten blokkeert. Maar de Poolse consul werd gebeld, door zowel Abraham Foxman van de Anti Defamation League als David Harris van het American Jewish Congress.

Volgens David Harris was het telefoontje alleen bedoeld om de consul van de inhoud van de lezing op de hoogte te stellen. Foxman ontkent überhaupt gebeld te hebben. De brief van de honderd intellectuelen is een verzoek aan Foxman om open kaart te spelen.

De affaire woedt hevig, getuige ook de publieke e-mails tussen linkse en rechtse intellectuelen (‘highbrow spam’ volgens een van hen). Peter Beinart van The New Republic twijfelde aan Judts versie van het verhaal en betitelde zijn kijk op Israël als ‘uiterst ondoordacht en gevaarlijk’.

Judt mailde woedend terug: ‘Foxman en Harris zijn bekrompen, leugenachtige chauvinisten en jij zou geen enkele moeite hebben om dat te zien, als ze niet ook nog eens joods waren.’