Ontspoord speurwerk

Er zijn talloze plekken op de wereld waar een moordenaar zijn wapen achteraf onvindbaar kan maken. Het graf van de vermoorde is wel het laatste waar hij aan zou denken. Toch meende opiniepeiler Maurice de Hond juist daar te moeten zoeken naar het mes van degene die volgens hem de weduwe Wittenberg in 1999 zou hebben vermoord. Een getuige zou de door hem als schuldige aangewezen klusjesman van de weduwe ‘iets’ in het graf hebben zien verstoppen.

Met een metaaldetector werden later inderdaad metalen voorwerpen gesignaleerd. Daarna liet De Hond het graf bewaken om te voorkomen dat de klusjesman in nacht en nevel het aan hem toegeschreven mes stiekem weer zou opgraven.

Via een kort geding wist hij te bereiken dat het graf gisteren werd opengelegd. Het werd een genante vertoning. Er werd wat wat los metaal gevonden, maar er kwam geen mes tevoorschijn.

De rechter in kort geding heeft er verstandig aan gedaan om het onderzoek naar het graf toe te staan. Op die manier werd in een halve dag beslissend aangetoond met welke tunnelvisie De Hond behept is.

De maatschappelijke druk om aan de eisen van De Hond toe te geven was groot. De Hond is niet alleen opiniepeiler, maar ook opiniemaker. Als bekende Nederlander heeft hij een arsenaal aan publicitaire acties ingezet. Bij talloze praatprogramma’s verwierf hij steun tegen een klusjesman wiens schuld niet is bewezen.

Integendeel, de veroordeelde Ernst Louwes, fiscaal adviseur en executeur testamentair van de weduwe, zit nog steeds in de cel. Inmiddels heeft hij vijf strafzaken achter de rug, met wel twee cassaties bij de Hoge Raad en daarna een heropening van het onderzoek door het Openbaar Ministerie. Op stapel staat nog een zevende stap in de rechtsgang: de behandeling van het verzoek om herziening bij de Hoge Raad.

Louwes verdient alle wettelijke rechtsbescherming en al het onderzoek dat nodig is. Het recht moet zijn loop hebben. Een burger kan ook op eigen initiatief justitie op feiten wijzen die voor de zaak van belang zijn. Daarmee dient hij de rechtsgang. Maar het past een bekende Nederlander of een andere burger niet om publiekelijk een andere schuldige aan te wijzen. Dat is een vorm van eigenrichting.

De beschuldigde klusjesman stond enige tijd voluit op een internetsite genoemd. Het is begrijpelijk dat hij een schadeclaim wegens smaad indient tegen De Hond. Het nadeel daarvan is dat daarmee de beschuldigingen tegen hem weer helemaal opnieuw moeten worden behandeld.

De Hond was zo zeker van zijn zaak dat hij dacht geen risico te nemen met een opgraving die meteen een uitslag zou opleveren. Hij was eerlijk verblind. Maar nu er niets is gevonden, is zijn eigen geloofwaardigheid verschrompeld. Het volksgericht is ontmaskerd.