Lopen op zilver

Wandelen doe je op sokken. Goede sokken zijn het geheim van de tevreden wandelaar. Maar welke sokken? De sokkenproducenten hebben niet stilgezeten.

Vroeger was alles eenvoudiger, zeker de sok, die was gemaakt van wol, katoen of een kunststof. Nu is een sok meestal samengesteld uit wol, katoen én één of meer kunststoffen. Zelfs in een winkel die niet is gespecialiseerd in wandelattributen, Xenos, vinden we wandelsokken die bestaan uit: 42 procent coolmax, 42 procent katoen, 14 procent polyamide en 2 procent elastane, en dat voor circa 6 euro. Maar wie weet wat polyamide, elastane of coolmax inhouden?

Op internet vinden we allerlei hoogdravende claims over deze stoffen. Maar de mogelijkheid bestaat dat dat verkooppraatjes zijn om de sokkenprijs te rechtvaardigen. Want de prijs van wandelsokken, zeker in wandel gespecialiseerde winkels, liegt er niet om. Sealskinz heeft een sok van circa 45 euro in het assortiment. Maar dan is Sealskinz ook waterdicht én ademend, althans volgens de maker. Op de website van Sealskinz valt te lezen dat in de sok katoen, nylon, coolmax, meraklon en een polyester met een ‘holle kern’ is verwerkt. Maar dan weer geen zilver. En dat is vreemd, want wie sokken zoekt op internet stuit op zilver. Zilver in weefsel heeft de contouren van een hype in zich.

Op een site van technisch wetenschappelijke attachés van het ministerie van Economische Zaken (www.twanetwerk.nl) staat: „Door kledingstukken te dragen die verrijkt zijn met zilverionen, wordt de huid beschermd tegen kolonisatie van de bacterie [stafylokokkus aureus die verantwoordelijk is voor het ontstaan van eczeem, red.] Hoe dit exact werkt is nog niet bekend, maar dat het werkt staat al met zekerheid vast”. (TWA nieuws jaargang 44 nr. 5)

Van die zekerheid gaan ook meerdere sokkenfabrikanten uit. Best4feet biedt op internet sokken aan voor ruim 11 Britse pond (16,4 euro) waarin 9 procent zilverdraad is verwerkt. X-Socks maakt gebruik van het garen SINOFIT, afkorting voor ‘SIlver No Odor and Fungus Ion Treatment’. Ook het Duitse Texamed gebruikt zilverionen in sokken, ondergoed en pleisters. Op de site van dit bedrijf worden de onderzoeksresultaten getoond van de Duitse onderzoekster Anke Gauger, verbonden aan de Kliniek en Polikliniek voor Dermatologie en Allergologie van München. Zij sluit haar onderzoek echter af met de waarschuwing dat, ofschoon geen duidelijke bijwerkingen werden waargenomen, nog onderzocht moet worden hoeveel zilverionen losraken van het weefsel en wat het effect daarvan is.

Het kan ook niet worden ontkend dat de ouderwetse zweetsok stonk. De vraag blijft of je dat voor de sympathieke prijs van een wandelsok uit een van onze Winkels van Sinkel, Hema, Xenos of Kruidvat, moet laten.