Op de tast

De standaard van mijn fiets is doorgeschoten en lam. Dat is lastig tijdens mijn tochtjes over de Veluwe. De fietsenmaker constateert een Batavus in handen te hebben. Met zijn vingers tast hij het ruwe staal af. Het lukt niet.

„Zet ’m op zijn kop”, adviseer ik hem, „dan kunt u het beter zien.”

„Niet nodig”, is het antwoord. „Het lukt zo ook.”

Zijn vingers zoeken verder. Dan een snelle beweging en de standaard is weer in orde. Een van zijn collega’s verklaart waarom de fiets omdraaien zinloos was: „Mijn collega heeft een gezichtsvermogen van niet meer dan vier procent.”