Normale burgers

In zijn verder lezenswaardige artikel `Vijftig dode Talibaan brengt nog geen vrede` slaat Jorrit Kamminga de plank mis (nrc.next, 6 november). Hij schrijft: `Men staat er vaak niet bij stil dat het onmogelijk is onderscheid te maken tussen Talibaanstrijders en normale Afghaanse burgers`.

Als er vijftig à zeventig Talibaanstrijders worden gedood en er zouden ook `normale Afghaanse burgers` aanwezig zijn geweest, dan was die laatste groep volgens de militaire logica én het militaire mandaat van de International Security Assistance Force (ISAF) op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plaats. Anders zou het sneuvelen van dergelijke `gewone burgers` probleemloos collateral damage kunnen worden genoemd.

Het is dwaas en onnadenkend te veronderstellen dat `normale Afghaanse burgers` op ongewone plekken samenscholen - bergruggen, passen, bochten in wegen - met de intentie ISAF-troepen te doden met kleinkaliberwapens, mortieren en RPG-raketgranaten. Als dat toch gebeurt, is het voor militairen ondoenlijk in het heetst van de strijd een onderscheid te maken tussen Talibaan en niet-Talibaan. In dat geval sneuvelen er inderdaad, tragisch genoeg, Afghanen met het hart op de goede plaats en de mindset op vrede in plaats van oorlog.