Nieuwe dreun in een seizoen vol tegenslagen

RKC Waalwijk3Feyenoord2

Ruststand 0-0. 58. Van Diemen 1-0; 83. Lucius 1-1; 96. Fuchs 2-1; 101. Keller (e.d.) 2-2; 108. Keller 3-2. Scheidsrechter: Blom. Toeschouwers: 3.250.

Aan het begin van de tweede helft van de verlenging werd het ook John Metgod, assistent-coach van Feyenoord, even te machtig. Doelman Henk Timmer had net een schot van de ingevallen Robert Fuchs uit zijn doel geranseld om Feyenoord in de wedstrijd te houden, in de derde ronde om de KNVB-beker, maar het gevaar was nog niet geweken.

Drie vingers hield Metgod boos omhoog, om te wijzen op het aantal vrijstaande RKC-spelers bij de daaropvolgende hoekschop. De Rotterdamse defensie had het signaal niet begrepen. Iedereen bleef rustig staan, en de Zwitserse verdediger Stephan Keller mocht de winnende goal binnenkoppen, ook al omdat Feyenoorder Lorenzo Davids zijn rug naar de bal draaide: 3-2. Een boze Metgod, die het veld opliep, werd even later naar de tribune verbannen.

Het was eigenlijk al een wonder dat het nog tot in de tweede verlenging duurde voor het lot van Feyenoord werd bezegeld.

Trainer Erwin Koeman, sowieso de meest beweeglijke Feyenoorder dit seizoen, mocht langs de lijn gesticuleren en aanwijzingen geven zoveel hij wilde, hij kreeg maar geen vaart in zijn team dat geen enkel vertrouwen had geput uit de drie recente overwinningen in de competitie. „Ik denk niet dat mijn spelers wisten waar het om ging vandaag”, concludeerde Koeman na afloop.

Neen, de trainer begreep ook niet waarom zijn spelers zo slap aan het bekerduel waren begonnen. In de Langeleegte in Veendam had Feyenoord in de tweede ronde al geflirt met uitschakeling, maar lessen had het team uit die ervaring niet getrokken. In de eerste tachtig minuten voetbalde het in Waalwijk niet één kansje bij elkaar, en de spelers mochten doelman Timmer dankbaar zijn dat hij tot vier keer toe attent reageerde op pogingen van Ricky van den Bergh en Keller. RKC’er Hans van de Haar was ook nog eens zo meelevend om vlak na rust van op dertig centimeter van het Feyenoord-doel de bal naast te tikken.

Pas nadat Patrick van Diemen na bijna een uur met een hard afstandsschot de nummer zestien uit de eredivisie op voorsprong had gebracht, leek Feyenoord de ernst van de situatie te begrijpen. In de laatste tien minuten van de gewone speeltijd creëerde de ploeg een handvol kansen, maar toch was weer een afstandsschot van aanvoerder Theo Lucius nodig om een verlenging af te dwingen.

„We hadden het in die fase misschien zelfs kunnen winnen. Andre Bahia kreeg nog een mooie kans op de 2-1. Maar dat zou onverdiend zijn geweest”, erkende ook Koeman.

In het seizoen „van horten en stoten”, zoals Koeman het zelf omschrijft, kreeg Feyenoord in de extra tijd een „zeer pijnlijke nederlaag” te slikken. Fuchs mocht kinderlijk eenvoudig Dwinght Tiendalli uitspelen voor de 2-1, en Keller gaf de Rotterdamse club nog even hoop met een eigen doelpunt. Maar de doorgaans secure Zwitserse verdediger, die drie keer het nationale elftal haalde, ontpopte zich van schlemiel tot held door het lakse verdedigen van Feyenoord in de tweede verlenging alsnog uit te buiten.

„Het mag ons ook wel eens meezitten. En ik denk dat we dat geluk ook hebben afgedwongen”, zei de winnende coach Adrie Koster. In de competitie had zijn ploeg tegen Feyenoord nog een 2-0 voorsprong uit handen gegeven, en even vreesde hij voor eenzelfde scenario.

Maar daarvoor toonde RKC gisteren te veel pit en veerkracht, en Feyenoord veel te weinig. Verkeerde keuzes, geen samenwerking, fysieke tekortkomingen, te opportunistisch, zonder ook maar één gedachte of doel, waren de typeringen van Koeman zelf. Hij hoopt dat ‘de boys’ nu weer met beide benen op de grond staan.

Voordat hij in de bus naar Rotterdam stapte, vatte de trainer in één zin een avond vol ellende samen: „Dit was niet best.”