Kuikens als lottoballetjes en symmetrische kippen

We feed the world

Regie: Erwin Wagenhofer. In 19 bioscopen. **

‘2048: de vis is bijna op’, stond laatst op de voorpagina van deze krant. We eten de zee leeg. En de aarde. Er is meer eten dan ooit, en meer honger. Over de ongerijmdheden in voedselproductie werden in 2005 in Oostenrijk twee documentaires gemaakt. We feed the world enOur Daily Bread . Ze komen nu allebei in de bioscoop.

Voedsel is fotogeniek. Rode tomaten en gele kuikentjes stuiteren als lottoballetjes over de lopende band, kippen worden in een fraai symmetrisch patroon aan hun poten vastgehaakt, stroombad en mes tegemoet.

Wagenhofer voert een heel ritsje schilderachtige boeren en vissers op die vol heimwee spreken over de gouden tijden van kleinschaliger productie. Tussendoor wijst de speciale gezant voor de strijd tegen honger van de VN op het verband tussen overproductie hier en honger daar.

Ondanks alle informatie mikt Wagenhofer sterk op gevoelens van heimwee en absurditeit; de pijnlijke conclusie dat ons voedsel bij kleinschaliger productie veel duurder, en vooral veel kariger zou zijn, blijft buiten beeld.

Toch: gedachteloos kip en tomaten aanschaffen is na afloop een stuk ingewikkelder geworden.

Maartje Somers