De perfecte meepakfactor

Na vier hoofdredacteuren in drie jaar tijd zet Nieuwe Revu een meer serieuze koers in. Het weekblad bestaat al 55 jaar, maar het aantal lezers is kleiner dan ooit.

Amsterdam, 8 nov. - Nieuwe Revu heeft het niet eenvoudig. Vijfenvijftig jaar na de oprichting van het blad zweeft het aantal lezers rond de 70.000; ongeveer de helft van de verkooprecords uit de ‘gouden tijden’ in de jaren tachtig. Jan Paul de Wildt, hoofdredacteur van het weekblad, wil Nieuwe Revu een betere mengeling van „high en low culture” meegeven: lichte en zware onderwerpen die zowel de ontwikkelde als de minder ontwikkelde lezers aanspreken. Tv-programma RTL Boulevard is volgens De Wildt een schoolvoorbeeld van een goede mix: „Al heb je niets met bekende Nederlanders, dan kun je toch nog lachen om de tongue in cheek-grappen.”

Dat „brutale toontje, die dubbele laag” moet Nieuwe Revu ook hebben, maar dan wel op het niveau van – pak ’m beet – een blad als het Amerikaanse Newsweek.

Volgens Jan Paul de Wildt zit de groei namelijk aan de bovenkant van de bladenmarkt, verder weg van concurrerende titels als Aktueel en Panorama. „Boven ons zitten de opiniebladen: HP/De Tijd, Vrij Nederland en Elsevier. Die kant moeten we op. Met een iets oudere lezersgroep. Niet langer tussen de 18 en 35 jaar, maar nu van 25 tot 45 jaar.”

Het is niet de eerste keer dat Nieuwe Revu van koers wisselt. Onder leiding van toenmalige hoofdredacteur Ton van Dijk zette het weekblad in op ‘seks, socialisme en sensatie’. Derk Sauer, die later een succesvolle uitgever in Rusland werd, was in de jaren tachtig hoofdredacteur van Nieuwe Revu. Volgens Jan Paul de Wildt had Nieuwe Revu ook in de jaren negentig nog een hippe periode, toen het tijdschrift verslag deed van de hoogtijdagen van de Amsterdamse discotheken Roxy en It.

Maar tijden veranderen. Revucovers als Stappen in Salou! of Hoertjes achter het station! zul je in de kiosk niet meer zo snel aantreffen. „Die onderwerpen komen er nu niet meer in”, belooft De Wildt met zijn hand op het hart. „Minder gadgets, minder mode en lifestyle. Een hoger niveau, ook voor onze vaste items.”

Dat hoge niveau kan zelfs van Jan Smit komen – want niemand minder dan de Volendamse volkszanger stond afgelopen week prominent op de cover van Nieuwe Revu. De hoofdredacteur: „Jan Smit past bij Nieuwe Revu, als hij tenminste in een degelijk achtergrondverhaal geportretteerd wordt.” Met andere woorden: low culture in een high culture jasje.

Een week later is het coveronderwerp gewoon weer een sappige misdaadanalyse, of een verhaal over wraakzuchtige Hells Angels. En omdat Nieuwe Revu tegenwoordig een licentie op Newsweek heeft, kan er ook opeens een reportage over de Amish in opduiken.

Jan Paul de Wildt: „We zijn telkens op zoek naar de perfecte meepakfactor. Want 70 procent van onze oplage wordt los verkocht. Dat is een impulsaankoop. Binnen drie seconden besluit iemand of ’ie de Revu meeneemt in z’n winkelwagentje of niet.”

De Wildt ziet de toekomst van Nieuwe Revu hoopvol tegemoet. Ook al moet zijn titel vechten tegen „de verwachting dat alle informatie tegenwoordig gratis is”, de hoofdredacteur put moed uit het succes van titels als nrc.next en Elsevier. „Blijkbaar zijn mensen toch bereid om te betalen voor achtergronden en verdieping.”

Nieuwe Revu moet ondertussen het „brutale broertje” blijven, met af en toe een relletje (onlangs met Gretta Duisenberg) of een politicus die uit de school klapt. De Wildt, niet zonder trots: „Jonge acteurs en actrices staan ook helemaal niet te springen om door Nieuwe Revu geïnterviewd te worden. De meesten hebben alleen maar ervaringen met feel good-bladen. Bij ons worden ze opeens kritisch aan de tand gevoeld.”

Lichtere nummers zullen er altijd blijven, zegt De Wildt. „Nieuwe Revu is en blijft een strandblad. Een blad dat je lekker op het terras leest of meeneemt op vakantie. Onze verkoop vertoont in de zomer een duidelijk piek. De gemiddelde lezer koopt ons zes keer per jaar. Nou, als we er daar nou eens twaalf van kunnen maken, dan ben ik tevreden.”