Terug in Peking

Terug in Peking na een twee weken durend verblijf in Nederland voor de presentatie van mijn boek ‘Bij de Chinees’ (Thomas Rap).
De meeste correspondenten schrijven aan het einde van hun carrriere een boek dus ik had wat uit te leggen. Een paar jaar geleden speelde ik al met het idee om met het oog op de Olympische Spelen een boek te schrijven voor China-beginners die iets op hebben met sport en bedrijfsleven. Ik was de afgelopen twee weken druk bezig met promotie en publiciteit van het boek.
Het was trouwens vreemd om gast te zijn in eigen land. Na een verblijf van twee maanden in China voelde ik me in Nederland nu al ontworteld.
Bovendien wachtte mij een onaangename verrassing. Amerikaanse huurders van mijn huis waren met de noorderzon, zonder te betalen, vetrokken en hadden het huis in uitgewoonde staat achtergelaten. Ik moest de verzekering inschakelen om de schade op te nemen, sloten vervangen en andere dingen regelen.
Terug in China was er gelukkig een warm onthaal.
Op het vliegveld stond mijn Chinese ayi (hulp) Wang in de huishouding al te zwaaien, blij ons weer te zien.
Op de weg naar huis reden we langs kilometerslange billboards met foto’s van Afrikaanse natuurtaferelen. Veel wegen waren vrijdag afgesloten voor de intocht van regeringsleiders uit 50 Afrikaanse landen die deelnamen aan de China- Afrika top.
De Chinese overheid had van het grootste diplomatieke evenement ooit in China gehouden, een soort Olympische testcase gemaakt. Veligheidsmaatregelen werden uitgeprobeerd en via de mobile telefoon werden sms -berichten gestuurd waarin de bevolking opgeroepen werd de auto te laten staan. Er werd massaal gehoor gegeven aan de oproep.
Of bleven veel Chinezen thuis omdat het van de een op de ander dag bitterkoud is geworden in Peking?
Dit weekeinde is precies op tijd de verwarming aangegaan. In China is de verwarming letterlijk centraal geregeld. Net als de airco in de zomer kun je de verwarming niet zelf hoger of lager zetten. Ook wordt door de overheid bepaalt wanneer de verwarming in- en uit wordt geschakeld. Als je een koukleum bent heb je in een koud voorjaar dus pec
h gehad.

Gelukkig is Wang mijn zonnetje in huis.
Ze is attent, zorgzaam en betrokken en gedraagt zich bijna als een tweede moeder voor mijn zoon Tymo. Je kunt het met een ayi slechter treffen.
Alleen klaagt Tymo dat Wang elke dag rijst met groente kookt.
Op zijn school zitten veel kinderen van overzeese Chinezen en ook veel Koreanen. Dus daar wordt tussen de middag ook al rijst gegeten.
Volgende week viert Tymo zijn verjaardag op school en hij wil nu tijdens de lunch patat tracteren.
Maar dat zit er natuurlijk niet in. De ayi zal een verjaardagscake bakken.
Maar op zijn partijtje moet dan wel patat worden gegeten bij KFC.
Buitenlandse kinderen van internationale scholen vieren hun partijtje doorgaans in de daar speciaal voor bestemde speelpaleizen. Maar Tymo heeft bedacht dat hij met zijn Chinese vriendjes wil bowlen. Bowlen is net als salsadansen en golfen een rage in China. Vlakbij het workersstadium, waar veel expats wonen, is een enorme hal waar de Chinezen hele familie competities houden. Maar Tymo neemt zijn vriendjes mee naar een gezellig baantje in het Holiday inn op een steenworpafstand van ons huis. Ook daar moet je tenminste een week van tevoren een baantje boeken.