Je bent wat ouder en je wilt jong doen

Hoe politici op de televisie komen en kwamen zagen we zaterdagavond bij Sonja. Van mensen die met ‘excellentie’ aangesproken moeten worden en die als een journalist ze iets wil vragen lichtelijk ontzet zeggen: „Beslist niet op straat!” tot een minister-president met een eigen weblog waarop het tabblad ‘Over Jan Peter’ zit en die met bijna angstaanjagende naïviteit daar vermeldt dat „Filemon van lijst 0” „enthousiast” naar hem toe was gekomen na zijn debat met Wouter Bos om te zeggen dat „Henkjan Smits” vond „dat ik gewonnen had”.

Filemon van lijst 0. Henkjan Smits. Wie kan het in vredesnaam schelen wat Henkjan Smits vindt behalve iemand die Idols wil winnen? En wie mag Filemon van lijst 0 zijn als het om „de inhoud” gaat waar Balkenende het steeds zo druk mee heeft? Gisteravond konden we zien hoe hij de beste vrienden wil zijn met Katja Schuurman – nog betere vrienden dan Wouter Bos met haar is die in het programma Katja versus de rest de strijd met haar aanbond om wie de beste commercial kon maken om jongeren naar de stembus te lokken. Katja won.

Minister Cals hadden we dit destijds niet zien doen, maar ik zie ook onze eigen ministers Kamp of Bot of Veerman nog niet rappend en dansend en zoenend op de buis verschijnen in het kader van een verkiezingscampagne. Al weet je het maar nooit.

De vraag is natuurlijk of het erg is dat politici zo eh... ‘vrij’ zijn geworden. Is het erg dat Mark Rutte in De Telegraaf laat weten welke blonde mediavrouwen hij leuk vindt, dat we hem op de televisie met Sophie Hilbrand zien kijken naar een video met allerlei vrouwen die zich voor of tegen hem uitspreken, en dat we hem daarbij naar één van de dames ‘blonderen!’ horen roepen?

Politici hebben de media nodig, en de media hebben, sorry: heeft, de politici nodig. Is niet erg. Dat Wouter Bos een leuke commercial voor jongeren wil maken, best. Dat hij dan meteen denkt: „jongeren, dat is rap” komt door de televisie die ons de hele tijd probeert wijs te maken dat „jongeren” willen rappen, neuken, blowen of stompzinnige dingen algemeen doen.

„Jongeren” – het woord alleen al. Alsof er ergens een standaard jongere opgeslagen ligt. Jongeren, dat is één pot nat, jongeren is het volkje dat bediend wordt door de al genoemde Sophie Hilbrand, Filemon Wesselink en Katja Schuurman, die kirrend en draaiend en steunend ook veel ouderen weet te boeien. Ze sloeg gisteren overigens wel direct de spijker op de kop toen ze hoorde wat Wouter Bos voor commercial ging maken: „Als je zeg maar wat ouder bent en je wilt jong doen, dan denk je: we moeten rappen.”

Nu gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat het wel een leuk filmpje was geworden en dat het bovendien de prijs kreeg van de publieksjury van jongeren die nooit stemmen. (Omdat ze te jong zijn? Omdat ze niet willen?)

Toch was het plezierig om gisteravond Jeroen Pauw en Paul Witteman gewoon ‘u’ te horen zeggen tegen minister Verdonk die ook op haar beurt weinig pogingen deed om in de smaak te vallen. Dat hoeft zij ook niet want haar rol is – slim! – die van iemand die niet bang is om niet populair te zijn omdat zij weet dat zij zich juist daarmee populair maakt. Zij hoeft ook niet bij jongeren in de smaak te vallen, daar zit hem waarschijnlijk de crux.

Lees ook ‘ogen’ op www.nrc.nl/ogen