‘Ik hoop op bonus’

Waarom huur je bij een vriend?

„Dat is wel een apart verhaal. We woonden eerst in een studentenhuis, met z’n drieën. Een van ons verhuisde. De jongen en ik die overbleven waren al aan het werk en wilden ook weg. Het was niet echt netjes en verwarming hadden we niet. We wilden samen iets huren in Rotterdam, omdat we dat gezellig vonden en liever niet alleen wilden wonen, maar dat bleek lastig. Die vriend besloot een huis te kopen en vroeg of ik erbij kwam. Apart van elkaar kwamen we uit op dezelfde huurprijs, 450 euro.”

Hoe regelen jullie de financiële zaken?

„Heel vrijblijvend. We hebben geen huisrekening. De ene keer betaalt hij de boodschappen, de andere keer ik.”

Wat ben je kwijt aan boodschappen?

„Ik weet het niet, niet veel in elk geval. Ik doe één keer boodschappen en haal dan voor een week drinkontbijt en hapjes voor het weekend. Ik eet veel buiten de deur, nu ik in het centrum woon. Ik denk dat ik daaraan per maand, en aan uitgaan, zo’n 350 euro kwijt ben. Ik wil leuke dingen doen nu het kan. Sparen zou ik wel willen, maar ik wil er niets voor laten. We kunnen bijvoorbeeld best zelf schoonmaken, maar we hebben het druk en we kunnen ons een werkster veroorloven, dus waarom niet.”

Keert je werkgever bonussen uit?

„Ja. Aan het einde van het jaar bepalen de leidinggevenden wie welke bonus krijgt. Ze letten daarbij op de prestaties van het bedrijf, van de persoon in kwestie en hoe de studie tot registeraccountant verloopt. Doorgaans beginnen de bonussen vanaf zo’n 10 procent van het bruto jaarinkomen, maar dat is geen officiële marge. Mijn beoordelingen waren goed, meet expectations heet dat, dus ik hoop op die 10 procent.”

Een hoge contributie voor een voetbalvereniging, die 265 euro.

„Nogal, ik ken niet één andere voetbalclub die zoveel vraagt. Maar goed, VOC is wel een hele leuke en nette club. Een paar jongens uit het eerste dachten na een potje voetbal dat ik in hun elftal zou kunnen. Na een paar trainingen bleek het niveau wat hoog gegrepen, ik ging het lager op zoeken. De trainer vond het een verstandige keuze. Nu zit ik in het tiende.”

Marleen Luijt