Afscheid zonder olympische titel

Irina Sloetskaja (27) heeft gisteren haar afscheid aangekondigd. De Russische kunstrijdster behoort met Sonja Henie en Katarina Witt tot de groten van haar sport.

Sloetskaja Foto Rien Zilvold, NRC Handelsblad salt lake finale figure skating slutskaya wint zilver foto rien zilvold Zilvold, Rien

Henk Stouwdam

In werkelijkheid heeft Irina Sloetskaja op 23 februari van dit jaar al afscheid genomen. Gisteren volgde alleen de officiële mededeling.

Op die kille winteravond in Turijn werd Sloetskaja wederom geen olympisch kampioene, de enige titel die de Russische kunstschaatsster nog miste. Hoewel de goedlachse Sloetskaja besefte dat niet zij maar de Japanse Shizuka Arakawa recht op de gouden medaille had, was de teleurstelling op haar gezicht zichtbaar.

Sloetskaja moest zich verzoenen met brons en wennen aan het idee dat ze haar laatste kans had gemist. Het kostte tijd die pijn te verwerken. Op een erelijst van een groot kampioene – zeven Europese en twee wereldtitels – hoorde in haar ogen ook de olympische titel. Nu, ruim zeven maanden later, heeft Sloetskaja de teleurstelling verwerkt en vertelde ze wat ze die 23ste februari al had willen maar niet kon zeggen: „Ik stop.”

Maar er zat Sloetskaja in Turijn nog iets dwars: ze voelde zich voor de tweede keer bij de Spelen tekort gedaan door juryleden. Vier jaar eerder in Salt Lake City vond iedereen dat de Russin de gouden medaille toekwam; met uitzondering van de jury. Onder meer dat schandaal leidde tot een nieuw beoordelingssysteem, maar volgens Sloetskaja niet tot grotere rechtvaardigheid. Zij vond in Turijn dat haar kür recht gaf op zilver, de medaille die in handen kwam van de Amerikaanse Sasha Cohen. En in Salt Lake City werd haar het goud onthouden doordat de jury koos voor de Amerikaanse Sarah Hughes. Sloetskaja’s commentaar in Turijn was niet voor tweeërlei uitleg vatbaar: „Het systeem mag zijn veranderd, de mensen zijn dat niet.”

Wat beklijft is de herinnering aan een olijk meisje met rode wangen die als zestienjarige in Sofia haar eerste (Europese) titel won, jarenlang dominant was en een dimensie aan haar sport toevoegde door als eerste de drievoudige Lutz, drievoudige loop en tweevoudige toeloop te combineren.

Achter de façade van vrolijkheid ging ook verdriet schuil. Sloetskaja leed onder de ernstige nierziekte van haar moeder en moest zelf een vaatziekte overwinnen. Sindsdien had ze veel pijn en was ze vaak vermoeid. Het wekte geen verbazing toen ze gisteren zei „het helemaal met de sport te hebben gehad”.