Gedoemde liefde aan de Kameradenstraat

Het was weer zo’n nare ouderavond op de school aan de Kameradenstraat.

Schoolhoofd Vera Pavlovna torende dreigend boven de ouders uit die in de lage schoolbankjes zaten. Ze wapperde met een briefje. Een anoniem briefje, een verachtelijk verklikkersbriefje, stoomde Vera, verstuurd naar de Moskouse onderwijsinspectie. Door één van de ouders van klas 2B nota bene!

famke_en_kostja.jpgVera scande de ouders met laserogen. Wie had dit op zijn geweten? Niemand stond op, dus vertelde Vera wat erin stond. Dat juf Lidia de ouders van 2B in het begin van het schooljaar 5000 roebel afperste voor renovatie van het klaslokaal en een draaibare kantoorstoel. (klopt) Dat ze de klas soms voor straf een kwartier dwong naast hun bankje in het gelid te staan. (check) Dat ze onmenselijk veel huiswerk meegaf. (check)

Nu kwam de inspectie dus op school langs, vervolgde Vera met een grafstem, wie weet hoe dat afloopt. Terwijl u toch vrijwillig voor dat klaslokaal betaalde? (Ja en nee) Juf Lidia is streng, maar uw kleine boeven en bandieten marcheren nu wel prachtig in gelid. Een discipline! Vorig jaar liepen ze mijlen achter, nu zijn ze de trots van Moskou.

De ouders bestudeerden schuldbewust de patronen in het linoleum. Waarom maakt u er  zo’n rotzooitje van, bulderde Vera voort.   ’U pestte de vorige juf weg. Misschien terecht: zij had geen niveau. Maar nu pest u de beste docente van Moskou weg.’ Te veel huiswerk? Dat wist u toen u uw kinderen naar deze speciale school stuurde. ‘Wij kweken hier Ruslands elite, wij zitten in de top vijf van Moskou. Als u Ivan de Idioot als kind wenst, zoekt u maar elders uw heil.’

Juf Lidia zat inmiddels te snikken.  ‘Ik kijk in dit klaslokaal om 9 uur ‘s avonds nog huiswerk na, de portier zegt dat ik ook om mezelf moet denken’, loeide ze. ’Er bestaat geen docent die meer hart voor haar kinderen heeft.’ Tien moeders kakelen daarna boos door elkaar heen. Een schande, zo’n klikbrief. Juf Lidia was een heilige gewoon!

Als geslagen honden slopen wij de klas uit. Schuldbewust, want velen deelden stiekem de kritiek van de brievenschrijver. Maar dat briefje was achterbaks. Wie had dat gedaan? De ouders sisten en fluisterden en bij de kapstok groeide een consensus: het was de baboesjka van Kostja. Een naar mens, Kostja’s ouders zijn ook al zulke kankerpitten.

We bedachten ons later dat ons kindermeisje Nina vaak met de baboesjka van Kostja roddelt als ze Famke van school haalt. Misschien beter dat Nina haar in het vervolg vermijdt? Famke zit wel goed: juf Lidia staat immers voor 125 euro per maand op onze loonlijst. Bijles heet dat, en daar staat iets tegenover. Juf Lida prees Famke op de ouderavond wel tweemaal als de slimste, de beste, de ijverigste van klas 2B. 

Maar voor leerling Kostja dreigt ontslag, denk ik. Dan zijn ze opeens weg, zitten op een andere school. Jammer voor Famke, zij wilde met Kostja trouwen. (Zie foto)