Fantoomvlekken

Verzonnen, gemanipuleerd en aangepast. De commissie die onderzocht of ál het werk van de Noorse kankeronderzoeker Jon Sudbø (45) wegens fraude naar de prullenbak verwezen moest worden, laat geen twijfel bestaan. Ja, bijna alles dat hij in zijn wetenschappelijke carrière geschreven heeft, 38 artikelen, is waardeloos.

Het waren niet de minste tijdschriften die zijn werk over mondkanker brachten. In 2001 en 2004 stond Sudbø in The New England Journal of Medicine (NEJM), vorig jaar nog in The Lancet. Maar begin dit jaar trok dat laatste tijdschrift het werk van Sudbø terug, en deze week ging ook het NEJM overstag. Dat een dokter aan het DNA kan zien of iemand met witte plekjes in de mondholte kanker krijgt, dat is dus gelogen. Want daar ging het werk van Sudbø over.

De zwaarste beschuldigingen van de onderzoekscommissie van Sudbø’s werkgever, het academisch ziekenhuis van de Universiteit van Oslo, gingen over de 150 stukjes weefsel die de basis waren van bijna al het werk van de arts. Volgens Jon Sudbø kwamen ze van 150 mensen met witte vlekjes in de mondholte, die later mondkanker kregen.

En volgens de commissie, die Sudbø’s gegevens binnenstebuiten keerde en er een rapport van 145 pagina’s over schreef? Volgens die commissie waren er 81 stukjes waarvan nooit iemand het DNA geanalyseerd had. 69 monsters kwamen bovendien van mensen die al kanker hadden toen Sudbø naar de witte plekjes ging kijken. Dat maakt voorspellen natuurlijk een stuk gemakkelijker.

Hij had alleen iets beter moeten neppen: 23 biopten kwamen van patiënten die op de door Sudbø opgegeven datum van afname in werkelijkheid al dood waren.