Caritas

Aan welk goed doel geeft iemand en waarom? Deze week Hans Gerson (59), directeur van het gemeentelijk havenbedrijf Amsterdam.

„Ik heb een ambtenarensalaris. Weliswaar een goed salaris, maar daardoor toch geen middelen om ruim aan goede doelen te geven. En ik voel me niet geroepen om de grote mijnheer uit te hangen met geld dat niet van mij is, maar van de gemeente. Wél probeer ik de havenbaronnen te enthousiasmeren door ze op te roepen een extra duit in het zakje te doen nu we als Amsterdamse haven op een topjaar afstevenen. Ook de havenondernemers hebben daardoor een uitstekend jaar achter de rug.

Zo hebben we in een paar jaar tijd al 175.000 euro opgehaald voor het Emma kinderziekenhuis in Amsterdam, waar kankerpatiëntjes worden verpleegd en een kinderarts als professor Hugo Heymans verder kijkt dan het alleen maar genezen van die kinderen. We hebben dit instituut als goed doel gekozen omdat het in Amsterdam zit, maar wat me ook aantrekt is dat we met dit project een beetje focus geven aan het geld dat we schenken. Ik ben een paar keer in dat ziekenhuis op bezoek geweest en dan besef je pas goed wat er allemaal voor geweldigs wordt gedaan. Ik vind dat iets moois om te koesteren. Want onze dagelijkse besognes verbleken natuurlijk volledig bij wat die kinderen moeten doormaken.

Verder geven we als havenbedrijf een bijdrage aan de stichting Zeemanshuizen. Die kreeg eerst subsidie van de overheid, maar die wordt afgebouwd. Persoonlijk geef ik ook aan de Wigwam Valleiën, een organisatie die zich bezighoudt met kinderen met spierziekten. Privé stop ik wel eens iets in een collectebus en geef ik aan goede doelen waar iedereen wel eens iets aan schenkt.

Mijn drang om te geven aan goede doelen komt voort uit een stukje oude sociale bewogenheid. Het klinkt een beetje cliché maar ik beschouw het als een groot voorrecht dat je in gezondheid je bijdrage aan de maatschappij kunt leveren. Anderen zijn minder fortuinlijk, maar verdienen natuurlijk alle steun”.

Marc Serné