Altijd moe 2

Ik wil graag even reageren op het artikel Altijd moe, doodmoe over het werk van Elise van de Putte met jonge CVS-patiënten (W&O, 21 oktober). Het valt mij op dat een mogelijke oorzaak van chronische vermoeidheid over het hoofd wordt gezien. Genoemd worden namelijk wel onderzoek naar kanker, depressie en Pfeiffer, maar niet naar een trage schildklierfunctie. Het is mijn persoonlijke ervaring dat deze stoornis vaak over het hoofd wordt gezien door de medici. De klachten met betrekking tot de energiehuishouding zijn dezelfde als die bij CVS: je bent moe, altijd moe. En later, als je volwassen bent en een gezin hebt, je dochter ook.... Je loopt maar door tot dat letterlijk niet meer kan, en als niets wordt gevonden doe je dat zo gauw het enigszins kan wéér, en wéér, en wéér. Net zolang tot het echt niet meer gaat, je op de bank belandt (inderdaad) en de ziekte heel veel aandacht krijgt omdat je er met geen mogelijkheid meer omheen kunt.

Het grote probleem is dat een traag werkende schildklier, anders dan vele medici denken, in een deel van de gevallen niet via bloedonderzoek valt aan te tonen. In mijn eigen geval heeft het dertig(!) jaar geduurd eer de oorzaak van mijn extreme energietekort werd onderkend en door deze lange duur mag ik niet hopen ooit nog een volledig normaal leven te mogen leiden. Mijn dochter van vijftien wel.