Admiral Freebee

Laten we wel wezen: in essentie is het imitatiemuziek. De Vlaamse popmuzikant Tom van Laere alias Admiral Freebee is heel goed ingevoerd in het oude werk van Bob Dylan, Steve Earle en vooral Neil Young. Hij maakt degelijke muziek die nooit ver verwijderd raakt van de voorbeelden. Voor de een klinkt dat nobel en noest; een ander ergert zich aan zoveel epigonisme, zeker nu Freebee voor zijn derde album Wild Dreams Of New Beginnings naar New York is getrokken om er met producer Malcolm Burn (Dylan, Lanois) dichter bij de bron te verkeren. Van Laeres opgelegde Neil Young-intonatie is een heikel punt, zeker wanneer we bedenken dat ons eigen Hallo Venray dit soort muziek al eens veel origineler en met meer humor gemaakt heeft. Nu is humor natuurlijk niet het voornaamste oogmerk van een zanger die zich in de eerste plaats als melancholicus wil neerzetten, in klassieke loser-songs als Trying to get away en het titelnummer, dat regelrecht aanstuurt op wilde dromen waar niks van terecht zal gaan komen. Nog zo’n jongensdroom: een duet met Emmylou Harris, die in slotnummer Coming of the night ernstig doet verlangen naar Emmylou solo, zonder die somberman met zijn kreupele teksten.

Jan Vollaard

Admiral Freebee: Wild Dreams Of New Beginnings (Universal)