Samen naar school

Ronald Lamping maakte zich in deze krant zorgen over de integratie van gehandicapten in het gewone onderwijs. Vooral de extra zorg is daarbij belastend. Maar voor welke extra zorg is meneer zo bang? Voor medische begeleiding bestaat het `rugzakje` en de rest komt neer op het begeleiden binnen een groepsproces. Leerlingen bijbrengen oog te hebben voor een simpel mechanisme: wie heeft wat nodig, wie heeft wat te bieden.

Lamping schrijft dat scholen het al zwaar genoeg hebben met de opvoeding van kinderen in een samenleving vol gebroken gezinnen, halfslachtige opvoeding (niet volledig zijn over het functioneren van de samenleving), toenemende agressie (doorgaans een uiting van frustratie over het `niet jezelf` kunnen zijn) en culturele verschillen.

Weet dat gehandicapten in dit land zichzelf inmiddels vaak meer zien als culturele minderheid dan als fysiek afwijkend.

Misschien moet Lamping zich zorgen maken om de werkelijke oorzaak van die ontwrichte samenleving: gebrek aan inleving en aandacht voor elkaar.

Allicht kan de integratie van gehandicapten in gewone schoolklassen daar een voorbeeldfunctie in vervullen.