Maar dan dient zich aan: de pukkel

Met mijn beroep (achter een computer zitten en stukjes schrijven) is het niet zo belangrijk hoe ik eruit zie. Vandaar dat ik regelmatig op mijn werkplek te vinden ben in een kittig ensemble van verwassen groene joggingbroek, rode trui, twee verschillende sokken en kattenharen op diverse plekken.

Maar soms moet ik ineens representatief zijn. Zo mag ik deze week een column voorlezen in een theater, en in een lokaal tv-programma vertellen wat mijn favoriete plek van Amsterdam is. Voor een ijdele kluizenaar (ja, ik ben een vat vol tegenstrijdigheden) heel fijn.

Maar dan dient zich aan: de pukkel. Altijd punctueel, altijd paraat, altijd meteen op zijn plek als ik hem even niet nodig heb. Niet dat ik ooit wél een pukkel nodig heb, maar goed. Ik zou me kunnen voorstellen dat ik een heks moet spelen in een kindermusical en dat hij even heel handig van pas komt. Dat is nu niet het geval.

Op het stukje boven mijn neus, tussen mijn ogen, begon hij zich maandag te manifesteren, als een soort derde oog. En net zoals elke keer pakte ik hem verkeerd aan. Mijn eerste gedachte is altijd: elimineren, dat ding. Terwijl de pukkel nog niet rijp is voor eliminatie (ik weet het, rijp is een zeer vies woord in dit verband, maar wel zo duidelijk), ga ik er toch aan frutten en doen. Gevolg: een veel grotere hoofdwond, die knalrood is en glimt.

Een nachtje slapen dan maar, met wat Clearasil erop, en een beetje tandpasta en andere bijtende middelen die in het badkamerkastje stonden. Ook dit is geen goed idee. De volgende ochtend is de pukkel een uitgedroogde, vellerige zone geworden. Als ik er wat beige dekmiddel op smeer, lijkt het geheel op een kraterig planeetje dat zich op mijn gezicht genesteld heeft. Beige er maar weer afwassen: ook geen gezicht. Beige er maar weer opdoen: nee, toch te kraterig. Beige er weer afwassen – en ja, de boel begint nu echt op te spelen. Het vlamt en het brandt dat het een lieve lust is.

Inmiddels is de pukkel zelf het probleem niet meer; ik zit er vooral mee wat voor lasertherapie ik straks op het litteken zal moeten loslaten. En ik vraag me af wat het voordeel is van dertiger zijn als je nog steeds moet zelfmediceren met Clearasil en Elmex.