Eenvoudige werking is sterkste punt Stemwijzer

Volgens Wouter Teepe (Opiniepagina, 26 oktober) legt de Stemwijzer te veel nadruk op de verschillen tussen beleidsvoornemens van politieke partijen, ten koste van de maatschappijvisie.

Dit argument deugt niet. De maatschappijvisie van de belangrijkste partijen is immers tot op grote hoogte vergelijkbaar. Er heerst sterke overeenstemming over de wenselijkheid van zaken als democratie, een gezonde economie, enzovoort. De verschillen ontstaan over de vraag, hoe de gewenste maatschappij kan worden bereikt. En juist die verschillen staan centraal in de Stemwijzer, want aan overeenkomsten heeft een kiezer niets.

Ook zou de Stemwijzer volgens Teepe slechts `turven en wegen`, en daardoor te simplistisch zijn. Als adviseur van de rekenmethode die bij de Stemwijzer wordt gehanteerd, lijkt mij ook dit een onzinnig argument. Juist de eenvoudige werking van de Stemwijzer is zijn sterkste punt. Hoe meer kennistechnologie wordt toegepast, des te meer veronderstellingen moeten worden gemaakt over de totstandkoming van een `correct` stemadvies, en des te sterker de invloed van de bedenkers op de werking van hun product.

Het zijn juist de kennistechnologie en gecompliceerde adviesprogramma`s zoals het Kiezerskompas die tot onverantwoordelijkheid leiden, doordat ze gebrekkige kennis over feitelijke besluitvormingsprocessen verwarren met democratische normen. In de theorie van democratie baseren kiezers hun keuze op het gevoerde regeringsbeleid en de beleidsvoornemens van partijen voor de toekomst. In de werkelijkheid baseren kiezers zich onder meer ook op hun oordelen over politici, maar dat feitelijke afwegingsproces is irrelevant bij het formuleren van een advies op basis van partijprogramma`s.

De Stemwijzer biedt een handvat voor kiezers die bereid zijn om hun keuze mede te baseren op waar het in een democratie over zou moeten gaan, niets meer en niets minder.