Een tijdje niet geblogd

Vroeger of later kom je hem op elke weblog tegen: de uitvlucht waarom er tijdje niet werd geschreven. Elke blogger kent het probleem. Eerst was het leuk om elke dag een stukje te schrijven, daarna werd het een verplichting en uiteindelijk gewoon strontvervelend. Hij die zijn weblog ooit in een opwelling begon, stopt er dan meestal mee. Onderzoek wijst uit dat tweederde van alle weblogs binnen een paar maanden weer verdwijnt.

Alleen de fanatieke blogger houdt het bij een onderbreking om later de draad weer op te pakken. Maar eerst zijn er de smoesjes waarom er niet werd geblogd. Iedere blogger, ook die zonder lezers, voelt zich geroepen zich voor het gebrek aan bloginhoud te verantwoorden.

De F Blog verzamelt al deze uitvluchten. De variëteit aan excuses blijkt enorm. Natuurlijk is het simpele „te druk met werk” populair, maar net zo vaak voeren bloggers allerhande existentiële redenen aan. „Ik verkeer in een staat van voortdurende verandering”. En: „Soms kan het zo overweldigend zijn om te zeggen wat je denkt dat je er uitgeput van raakt”.

Hilarischer wordt het wanneer de voorwendsels doorzichtig worden – ongeveer van middelbare-schoolniveau – maar desalniettemin goed gevonden. „Ik heb een voedselvergiftiging opgelopen bij McDonalds.” Er zijn ook legitieme redenen. „Ik ben depressief geweest sinds Ginger is overleden.” En er zijn eerlijke excuses. „Er was sprake van meer dan de gebruikelijke luiheid”. Of: „Ik had niet zoveel te vertellen.”

Die laatste is natuurlijk vaak de werkelijke reden. En wie had gedacht dat bloggers zich niet direct zouden laten voorstaan op hun bizarre verzinsels en uitvluchten, komt bedrogen uit. In de commentaren blijken heel wat mensen teleurgesteld dat juist hun smoes niet in deze hall of shame is opgenomen.

Zo blijkt maar weer eens: beter slechte reclame dan helemaal geen reclame.

Jeroen van Bergeijk

Lees alle uitvluchten op het F Blog, www.jennshreve.com/thefblog of 00483 naar 7585.