Vriendjesjacht

Hadjar Benmiloud (16) was het liefst het meisje met wie jongens vreemdgingen. Maar nu wil ze toch een man voor zichzelf

Hadjar Benmiloud, Spunk-columnist

Ergens in groep acht, toen mascara langzaam maar zeker mijn ochtendritueel binnendrong en ik mijn eerste beugelbehaatje aanschafte, werd de vraag mij voor het eerst gesteld. Waarom ik geen vriendje had. Het begon als een vast grapje op familiefeestjes, waar ik met een ‘daarom’ nog van afkwam. Maar met het groeien van mijn cupmaat en make-upinventaris werd er steeds meer uitleg verwacht, waarnaar helaas ook steeds minder werd geluisterd. Verklaringen evolueerden van ,,Hadjar is gewoon een laatbloeier’’ (derde klas) via ,,Het kan nu elk moment gebeuren’’ (vierde klas) tot ,,Hadjar heeft er wel een, maar wil er liever niet over praten’’ (vijfde klas). Ik maakte me nergens zorgen over, ook niet toen zelfs het lelijkste meisje van de klas (van wie we vijf jaar lang hadden gedacht ze een jongen was) giechelend een zuigzoen liet zien.

Op dat punt had ik me moeten afvragen wat er mis met me was. Maar ik bleef zo hard beweren dat vriendjesloos door het leven gaan een keuze was, dat ik er naar ging leven. Al die arme stakkers die mij de liefde hebben verklaard, konden rekenen op een lachsalvo. Alle twee.

Nu ben ik oud (zestien), kinderloos (schijnzwangerschappen niet meegerekend) en heb ik rimpels (in mijn navel). Er zijn meisjes met wie jongens op de bank willen zitten, en er zijn meisjes met wie jongens willen vreemdgaan. Ik lijk tot de laatste categorie te behoren, wat ik lange tijd als een voorrecht heb beschouwd. Want ik ben het meisje waar je vriendje zijn zaterdagavond mee doorbrengt, en dus ook de enige die zijn grote geheim kent, is mijn redenering.

Maar steeds vaker betrap ik mezelf erop het ontbijtje op bed begeerlijker te vinden dan de verleiding van de avond ervoor. Ik zal mijn trots opzij moeten zetten en me overgeven aan de bioklok. Ik wil een jongen. En ik zal er een krijgen.

Bart is lang, knap, rokend en grappig. Gedurende de hele eerste tien minuten van de date heb ik me niet aan hem geërgerd, je begrijpt dat we voor elkaar gemaakt zijn. Hij maakt aan de lopende band flirterige opmerkingen, maar het feit dat ik geen femme fatale meer ben en dus niet terug mag flirten maakt de boel best lastig. Het wordt er bijna ongezellig van, dat ik steeds krampachtig dingen zeg als ,,doet jouw moeder eigenlijk aan bloemschikken?’’ en hij, zich zwaar afgewezen voelend, steeds verder in elkaar zakt. Het loopt uit op een catastrofe. Er valt duidelijk nog veel te leren op liefdesgebied, want blijkbaar mag ik dan wel niet meteen toespringen, maar ik moet me ook zeker niet afstandelijk opstellen. Maar geen nood, een nieuwe date is zo geregeld. Deze keer geef ik niet snel op, de familielijn moet voortgezet worden.

Die vastberadenheid begint een stuk of tien menselijke eenheden verder licht te wankelen. Ik ben niet lief genoeg, afstandelijk genoeg, grappig genoeg, brutaal genoeg, verlegen genoeg, en als het in een zeldzaam geval eens niet aan mij ligt is de jongen in kwestie gewoon niet leuk genoeg. Ik bedoel, ik kan toch moeilijk mijn komende leven gaan doorbrengen met een jongen die hinnikend lacht of op een boerderij woont.

Moegestreden besluit ik dat vriendjes gewoon niet aan mij besteed zijn. Maar met Jurgen had ik al afgesproken, en hij was te leuk om af te zeggen. God, daar heb ik geen spijt van. Want dat ik geen relatie kan hebben, betekent toch niet dat ik geen hele leuke nacht kan hebben? Als hij me een paar uur later in mijn nek zoent kan ik het dan ook niet laten om even triomfantelijk in de spiegel achter hem te glimlachen. Met polygamist zijn is he… le… hij volgt mijn kaaklijn… niets… de spiegel verdwijnt nu achter mijn oogleden… mis. Mijn handen op zijn rug beginnen nu zijn T-shirt op te stropen. En opeens stopt alles.

Een beetje verdwaasd kijk ik naar zijn ernstige gezicht, de schok nog niet helemaal te boven. „Hadjar, ik had niet gedacht dit ooit nog te zullen zeggen, maar ik wil nog niet verder gaan. Daar ben je te leuk voor. Misschien… wil ik nu wel eens iets meer dan alleen seks, snap je?” Hij is perfect. Hij houdt niet alleen van Star Wars, maar ook van mij. Schichtig zoeken mijn ogen mijn jas en de voordeur. Godverdomme.

    • Hadjar Benmiloud