Taboe nummer 57: huilen op je werk

Een dilemma vanochtend. Welke show te bespreken? Het grootste taboe, spraakmakend bedoelde lijstjestelevisie, of het nieuwe, niet-gesponsorde autoprogramma PK op Nederland 3?

We neigden naar de autoshow. Ten slotte had shock jock Giel Beelen, dinsdag al, bij De wereld draait door, verklapt dat ‘seksueel verlangen naar je eigen kind’ schandvlek nummer één was. Bovendien spatte bij PK het plezier van het scherm. Zagen wij dat eerder? Dat twee presentatoren, in dit geval Bas van Putten en Rob Kamphues, hun passie zo overtuigend op televisie overbrengen?

Nee, dan Anita Witzier en Sven Kockelmann. Saskia en Jeroen in de Dierentuin. Omstebeurt een zinnetje. Eerst Anita, boegbeeld van Spoorloos, daarna Sven. Hij is na KRO’s verraad aan Netwerk verbannen naar de ontbijt-tv op vrijdagochtend. Er ging een veertigersbuikje schuil achter zijn blauwe krijtstreep.

„We gaan op zoek naar onszelf”, jubelde Anita. „naar de diepere gevoelens van schaamte en gêne.” „Wíj leggen Nederland op de divan”, vervolgde Sven: „We gaan op zoek naar uw moraal.”

Hoe, daar hadden Endemol en KRO goed over nagedacht. Hier werd de Taboe Top 100 onthuld. Een lijstje ongeschreven sociale verboden, dat inzit „tussen wat etiquette is en wat van de rechter niet mag”. Dat was weer gebaseerd op TNS Nipo-onderzoek onder 1.200 Nederlanders en werd becommentarieerd door ene Marcel Maassen („dit taboe staat op kiepen”) die er gelijk maar een boek over heeft geschreven.

Onder het mom van diepgang trok honderd minuten lang een eindeloze reeks trivialiteiten voorbij, soms nog uitgesplitst naar politieke voorkeur, leeftijd en geslacht, afgewisseld door sketches, filmpjes, liedjes en gesprekjes. Er zat veel seks tussen, en verder een onsje geloof, stukje geld, beetje werk en gezondheid. Zwart geld bezitten (71). Geloven in kabouters (47). Een Jezuskabouter kwam bewijzen dat het écht een taboe is. Handen niet wassen na het poepen (36). Spijt hebben dat je kinderen kreeg (14). Om te besluiten met dat seksuele verlangen.

Omdat Nederlanders niet bereid waren daarover te vertellen (omdat het geen reëel verlangen is als je het mij vraagt), was een verslaggever afgereisd naar de VS. Hij stuitte op een nieuw syndroom, genetic sexual attraction. Zou voorkomen bij meer dan de helft van de herenigde adoptiegevallen: ouders en kinderen die willen inhalen wat ze gemist hebben.

Knuffelen is niet genoeg, gevreeën moet er worden. Een 75-jarige dame uit het gehucht Mount Prospect, Illinois, houdt het al dertig jaar bij fantaseren. „Bewonderenswaardig”, besloot Anita. „Ja heel dapper”, beaamde Sven.

Wij vonden dat vooral een freakshow. Net zo eenzijdig (kijkcijferbelust?) geselecteerd als het zogenaamde historische overzicht. Dat eindigde met de CDA-verkiezingsposter en Jan Peter Balkenende op de achterbank van zijn ministersauto. Herkenden we hierin de hand van KRO’s mediadirecteur Ton Verlind die de identiteit terug wil? Balkenende ratelde over „politici die geen mening durven te geven”. Jammer dat hij niet werd bevraagd over zijn eigen taboe: televisiesatire.

Was er dan niks authentiek aan de show? Ja hoor. Verbouwereerd vertelde Cora Emens, presentatrice van Beter in bed dat ze geen nieuwe afleveringen meer zal maken. Nagenoeg alle deelnemers waren na uitzending overladen met negatieve reacties! Getreiterd op het werk, verstoten door familie, weggepest uit de buurt. En daarmee willen adverteerders niet langer geassocieerd worden.

Markt en goede smaak: voor één keer vrienden.

Lees de tv-rubriek ‘Ogen’ op www.nrc.nl/ogen