Pokeren met zonnebril als ontspanning

Bridgespelers kaarten niet alleen, ze pokeren ook graag. Als ontspanning, en als oefening voor bridge. En er valt ook gewoon veel geld te verdienen, zoals dit weekend in Amsterdam.

Wat doen schakers na een spannende partij? Ze pakken een spel kaarten en gaan bridgen. Zo laat ex-wereldkampioen Anatoli Karpov zich graag aan de bridgetafel zien. Irina Levitina, voormalig wereldkampioen schaken bij de vrouwen, ging nog een paar stappen verder. Zij verruilde haar vaderland, de voormalige Sovjetunie, voor de Verenigde Staten en zei de schaaksport vaarwel. Levitina legde zich toe op bridgen en won twee Olympiades en een wereldtitel.

Jan-Hein Donner, Nederlands meest roemruchte schaakgrootmeester, maakte in zijn tijd nachtenlang de Amsterdamse kunstenaarssociëteit De Kring onveilig met luidruchtige potjes bridge. Op hun beurt zoeken topbridgers ontspanning bij het pokeren. Ieder vrij moment wordt aangegrepen om te gaan pokeren.

Verleden jaar, op het WK bridge in Estoril, ontstond enige beroering toen spelers van het Nederlands open bridgeteam tot in de late uurtjes met fiches aan het schuiven waren. Het liep met een sisser af. De inzetten waren verwaarloosbaar en bovendien stond de leiding het oogluikend toe of deed zelfs mee. Toch staat dat, op zich onschuldige incident, niet op zichzelf. Steeds meer bridgespelers zoeken hun heil bij het pokeren. Het spel is simpel te leren en er valt veel meer te verdienen dan bij bridge. Bovendien menen sommige bridgespelers een voorsprong te hebben vanwege hun kaartinzicht en routine.

Inderdaad boeken bridgekampioenen aardige successen met poker, maar in de top-10 van grootverdieners is geen bridger terug te vinden. De Noor Tor Helness is de huidige wereldkampioen bridge. Hij zag dat zijn zoon aanzienlijke bedragen won met poker en ging het zelf proberen. Het leverde hem geen windeieren op. Zijn baan als makelaar in effecten heeft Helness er voor opgegeven. Als bridgeprof en pokeraar houdt hij zich makkelijk staande. Toch meent Helness dat de hele pokerhype binnen de bridgesport van tijdelijke aard is. In een interview met Bridge Magazine IMP legt de Noor uit dat pokeren op den duur niet boeit en dat de meeste bridgers er vrij snel op zullen zijn uitgekeken.

Dat geldt even niet voor Onno Eskes, een topbridger en voormalig coach van het Nederlands bridgeteam. Eskes had zich geplaatst voor de finale van het Holland Casino Nederlands Kampioenschap Poker, die gisteren in Amsterdam plaatsvond. Eskes begrijpt wel waar Helness op doelt: „De kunst is urenlang strak en saai volgens het boekje spelen, maar dan toch scherp en alert te zijn op de cruciale momenten waar je kansen of moeilijke beslissingen krijgt. In bridge krijg je aan de lopende band lastige beslissingen voorgeschoteld, in poker maar één of twee per uur.”

Het totale prijzengeld van de Holland Casino pokerkampioenschappen bedroeg een kleine 200.000 euro. Samen met 35 andere spelers drong Eskes door tot de finale, een afvalrace op jacht naar de eerste plaats van 36.000 euro. Eskes bereidde zich grondig voor. Hij bestudeerde de pokergewoontes en de manier van spelen van zijn belangrijkste tegenstrevers en de meest voorkomende tells in live poker. Tells zijn onwillekeurige gedragingen van de tegenstander die iets over de kracht van zijn hand verraden. „Het is belangrijk te weten wie de goede spelers zijn en hoe zij spelen. Zijn ze agressief of passief? Spelen ze alleen goede kaarten of spelen ze veel handen en bluffen ze regelmatig? Voor iedere stijl zijn effectieve tegenmaatregelen. Tells van amateurs zijn betrouwbaar, maar bij professionals moet je altijd rekening houden met psychologie”.

Eskes staat in bridgewereld bekend als een correcte, aimabele speler. Eenmaal aan de pokertafel ondergaat hij een metamorfose. Om de concentratie tijdens het spelen te bevorderen luistert hij naar muziek op zijn iPod en natuurlijk draagt hij een zonnebril. Dat attribuut, ter vermijding van oogcontact, is niet meer weg te denken bij belangrijke pokerwedstrijden. „De waarde van een observatie is vele malen hoger, wanneer een tegenstander het niet in de gaten heeft.”

Eskes hield het lang uit, maar na zeven uur spelen liep hij met twee zevens op tegen een paar azen en mocht hij als elfde vertrekken met een troostprijs van 1.000 euro. „Pure pech”, aldus een teleurgestelde Eskes. „Die zevens had ik al, maar mijn tegenstander vond een aas op tafel. Anders was ik doorgestoten naar de top-3.”

De finale van het Holland Casino kampioenschap werd een prooi voor Steven ten Cate uit Enschede. Als tweede eindigde de Rotterdammer Paul van Wijk, de man die Onno Eskes uit het toernooi had gewipt. Hoe zeer de kansen kunnen wisselen bewijst het pokerleven van Rob Hollink, een pokerprofessional uit Groningen die zijn kaartloopbaan ook als bridger was begonnen. Hollink, de nummer twee op de Nederlandse pokerranglijst, loopt al een tijdje mee in het professionele pokercircuit. De inschrijfgelden daarvan bedragen 5.000 euro per wedstrijd. Deze toernooien worden overal ter wereld gehouden en het prijzengeld is duizelingwekkend hoog.

Begin november vindt in het Holland Casino in Amsterdam het grootste internationale toernooi van ons land plaats, de Master Classics of Poker. Het totale prijzengeld beloopt 2,5 miljoen euro. Hollink is een slordige 150.000 dollar per jaar kwijt aan inschrijfgelden en reiskosten. Het is dan altijd de vraag of hij dat terugverdient en er aan over houdt, want de hoofdprijzen zijn maar voor een enkeling weggelegd.

Twee jaar geleden sloeg Hollink zijn slag door de finale van de Europese Poker Tour te winnen, goed voor 650.000 euro. Afgelopen donderdag vond in Las Vegas het Festa al Lago pokerkampioenschap plaats, onderdeel van de zwaar gedoteerde World Poker Tour. De eerste prijs (1,1 miljoen dollar) verdween in de zakken van Andreas Walnum, een 23-jarige Noor. De Nederlander Steve Wong (33) uit Hoofddorp eindigde als tweede, nog altijd goed voor een dikke 500.000 dollar.

    • Jan van Cleeff