Lang, dun, blond en ontevreden

Bij acute honger die in de namiddag opkomt, is er maar één oplossing: het verorberen van een saucijzenbroodje. Na een dag rondrennen kan ik onstilbare zin in een saucijzenbroodje hebben, en tijdens zo’n aanval rende ik onlangs de Bijenkorf binnen, waar ze goede saucijzenbroodjes hebben. Je mag ze daar bovendien zittend opeten, wat het namiddagsaucijzenbroodjesgevoel nog heerlijker maakt. Met drie boodschappentassen, een natgeregend hoofd en mijn buit – een saucijzenbroodje en een cappuccino – schoof ik aan bij een moeder en een dochter, want alle tafeltjes waren vol.

Ze waren lang, dun, blond en ontevreden, en ze hadden het over de binnenkort te lanceren modellencarrière van de dochter. „Ze gaan mijn foto’s op de site zitten”, zei de dochter. „Dus eigenlijk word ik gewoon verkocht. Ik ben te koop.” De moeder staarde wat in de verte en zei: „Ja, zo kun je het zien.”

Het mogelijk antikapitalistische gedachtegoed van haar dochter interesseerde haar weinig. Ze wilde liever weten hoe het met ene Marcella ging, een vriendin van de dochter, die bij een groter modellenbureau zat. „Heeft Marcella veel opdrachten in het buitenland?” vroeg de moeder. „Ja, maar haar ouders willen dat eigenlijk niet”, zei de dochter. „Nou ja, we zullen wel zien wat er bij jou van komt”, zei de moeder en ze nipte aan haar groene thee.

De dochter had haar drankje op, een flesje vruchtensap. Ze keek naar het flesje. „Lekker is dit.” De moeder keek ook naar het flesje. „Wist je dat er heel veel vet in uitgeperste vruchten zit?” De dochter keek op het etiket.

„Nul komma één procent vet staat hier. Dat vind ik niet veel.” De moeder keek verstoord. „Ja, maar er zitten wel heel veel koolhydraten in. Daar word je ook dik van.” „Dertien komma één gram”, zei de dochter. „Dat bedoel ik”, zei de moeder. De dochter vroeg: „Maar is dat veel? En waarom is dat slecht? Het is toch nog steeds fruit?” De moeder liet een lange stilte vallen en keek weer in de verte. „Je kunt beter een appel eten”, zei ze.

Ze stonden op en lieten mij achter aan het tafeltje. Ik keek naar mijn saucijzenbroodje, dat iets meer dan nul komma één procent vet bevatte, en verorberde het tevreden. Soms kun je zo blij zijn met je jeugd, alsnog.

Aaf Brandt Corstius

Lees alle columns van Aaf op www.nrc.nl/aaf

    • Aaf Brandt Corstius