Ratantatatera, daar komen de Indiërs

Eerst was er Rattan Chadha, de zoon van een Indiase aluminiumfabrikant. Begin jaren zeventig kwam hij in Europa terecht, bleef aan een Nederlandse vrouw hangen en richtte een modezaakje op dat uitgroeide tot Mexx.

Vijf jaar geleden verkocht hij zijn bedrijf aan de Amerikanen. Hij streek daarmee tussen de 400 en 500 miljoen euro op, maar bleef het bedrijf zelf uitbouwen. Tot december, dan houdt Chadha het voor gezien. Ondertussen is de Indiër wel verder in Europa gaan investeren in onder meer golfbanen in Frankrijk en de Coffee Company in Nederland, een keten van koffietentjes.

Nu is er Ratan Tata. Ook een telg uit een industriële Indiase familie. Gisteren bracht Tata een voorlopig bod uit op het Brits-Nederlandse staalconcern Corus. De emoties lopen niet hoog op. De directie praat met Tata, vakbonden reageren lauw maar niet afwijzend op de komst van de Indiërs naar IJmuiden.

Woorden als het Indiase gevaar weerklinken niet, zoals de Amerikanen wel begonnen te roepen over het gele gevaar toen vorig jaar een Chinese oliemaatschappij een poging deed een Amerikaanse branchegenoot te kopen. Die overname mislukte. Een Chinese witgoedfabrikant ving om dezelfde reden bot bij een Amerikaanse concurrent.

Is er dan geen angst voor Indiërs? Dat kon Lakshmi Mittal niet zeggen. Mittal, staalreus uit India die in de VS al zijn slag had geslagen, moest hard knokken om het Frans-Luxemburgse Arcelor in te lijven.

De Indiërs zijn dus al in Europa, waar de Chinezen nog moeten komen. En wie zegt dat ze al klaar zijn? Of dat het bij staal blijft? Neem alleen familieconcern Tata, dat sinds 2000 al 1,9 miljard dollar aan overnames spendeerde. Behalve staal fabriceert Tata ook auto’s. Dus waarom zou de Tata Indico of de Tata Sumo niet gemaakt kunnen worden bij Nedcar in Born dat nog hard op zoek is naar een model om de productielijnen mee te vullen?

Tata Consulting is het grootste uitbestedingsbedrijf in India, dat veel grote westerse bedrijven als klant heeft voor callcenters in India. Getronics-topman Klaas Wagenaar noemde afgelopen zaterdag nog in deze krant Indiase bedrijven als mogelijk geïnteresseerde kopers van zijn automatiseringsbedrijf.

Tata heeft hotels en kocht het luxueuze The Pierre in New York. Waarom niet het Amstel in Amsterdam? In Engeland kocht Tata de dranken van Tetley Tea. Tata zit ook in chemie, energie, in financiële dienstverlening en in horloges en juwelen. Met een beurswaarde die in drie jaar steeg van 4 naar bijna 50 miljard dollar is er ruimte genoeg voor een koopje hier of daar.

Daan van Lent

    • Daan van Lent