De toverdoos

Mag je een kamertje van anderhalf bij twee meter, met een espresso-apparaat en een magnetron een keuken noemen? Wij vinden van wel.

Ons zogenaamde keukentje op zolder is het kloppend hart van ons nieuwe huis. Beneden gaapt een bouwput, een onherbergzame kilte. Maar hier in het torenkamertje, aan het mini-keukentafeltje is het behaaglijk. Hier wordt aan de lopende band espresso en wijn gedronken uit dezelfde glaasjes (geen flauw idee in welke doos de kopjes zitten), worden stapels boterhammen met Nutella gesmeerd (als straks alles weer gewoon is, ga ik weer opvoeden). Hier worden op iets te harde fluistertoon de bouwvakkers geïmiteerd. En hier krijg ik om de dag een zenuwzinking vanwege de zoveelste vertraging of meerwerk-calculatie.

Ik ben nu al zo gehecht aan dat hokje dat het nog lastig afscheid nemen wordt, als de nieuwe keuken straks klaar is. Meer dan een paar vierkante meter heb je toch niet nodig? En een aanrecht? Wat een onzin. Een afwasmachine? Laat me niet lachen. Een fornuis? Nou ja, een fornuis zou wel handig zijn. Met een of twee kookplaatjes zou ik tomatensaus kunnen koken en pasta en dan hadden we zelfgekookt eten. Daar beginnen we zo langzamerhand, ondanks de lamscurry van buurman M., de kippenragout van vriendin B. en de boeuf bourguignon van oma wel behoefte aan te krijgen.

Misschien moet ik de magnetron eens gaan gebruiken, die staat er nogal werkeloos bij tussen alle gezelligheid. Sinds de verhuizing heb ik nog maar een keer iets in de magnetron gemaakt. Een halve liter water, voor een pot thee. In mijn vorige huis gebruikte ik hem alleen voor het smelten van chocolade, wat wonderwel goed gaat.

Maar verder heb ik het niet zo op magnetrons. Ze zijn niet te peilen. Ze doen iets met de moleculen in je eten, iets met golven die je niet kunt zien, en daardoor wordt je eten warm. Ik zie geen vuur, ik zie helemaal niks als dat deurtje eenmaal dichtzit. Behalve als ik per ongeluk een lepel in de chocola heb laten staan, dan springen de vonken ervan af. Alsof ik de magnetrongod ernstig heb beledigd. Enge toverdoos.

Ik heb dus zo goed als geen ervaring in koken met de magnetron. Kun jij me misschien helpen? Morgen ga ik alvast iets koken uit ‘Doe meer met de magnetron’. Vandaag houd ik het bij water. Dit keer om mihoen in te weken.

Voor 2 personen:

150 gram mihoen

150 gram plakjes rosbief

1 granny smith appel, ongeschild in dunne schijfjes

2 eetlepels gezouten pinda’s

1 bosje waterkers

½ eetlepel rodewijnazijn

1 eetlepel sojasaus

2 eetlepels olijfolie

Week de mihoen, spoel af met koud water en laat uitlekken. Hussel er de appel, rosbief, pinda’s, waterkers en een dressing van de overige ingrediënten door.

Kook jij in je magnetron? Praat mee op www.nrc.nl/kokenetc

    • Janneke Vreugdenhil