Slokop Google

Op de openingspagina van de videosite YouTube.com staat een alleraardigst filmpje van een jonge kat als componist op een elektronische piano. Het beest loopt op het keyboard heen en weer, met voor de hand liggende gevolgen. Nieuw is het niet, maar leuk is het wel. De kracht van deze jonge website – YouTube is anderhalf jaar oud – is zijn eenvoud. Gebruikers kunnen er hun eigen video’s op zetten, die voor iedereen gratis te bekijken zijn. Het appelleert aan alles wat internet aantrekkelijk maakt als wereldforum voor zelfontplooiing. De leus van YouTube luidt wervend: broadcast yourself. Vele duizenden sturen hun bijdragen op. Miljoenen kijken er dagelijks naar.

Maandag is deze site voor ruim anderhalf miljard dollar gekocht door een van de grootste namen van het internet: Google, de zoekmachine. Hoewel Google nog maar acht jaar oud is, een eeuwigheid in deze wereld, hoort het tot de gevestigde orde. Het is beursgenoteerd en de nog steeds jonge oprichters Larry Page en Sergey Brin hoeven zich met hun miljarden tot in de generaties na hen financieel geen zorgen te maken. Datzelfde gebeurt nu met de eigenaars van YouTube, het vriendenkoppel Steve Chen en Chad Hurley, beiden nog geen dertig en in recordtijd steenrijk. Het internet blijft een eldorado voor ondernemers en avonturiers.

Online video vormt kennelijk een welkome aanvulling op wat Google op videogebied al te bieden heeft. De bestuursvoorzitter van de zoekmachine zei dat Google en YouTube.com samen een interessant mediaplatform zijn voor zogeheten content providers, adverteerders en gebruikers.

Maar wat hij niet zei, was ten minste zo belangrijk: Google kan zich met de aanschaf van YouTube.com wel eens in een juridisch wespennest hebben gestoken.

Het internet in het algemeen en Google in het bijzonder zijn het nieuwe Wilde Westen voor auteursrechten. Het probleem van YouTube is dat het vaak filmpjes laat zien en muziek laat horen met daarop weer materiaal van bestaande films en muziek. De auteursrechten daarvan behoren aan derden, doorgaans grote mediabedrijven. Anders gezegd: als de poes op de openingspagina van YouTube.com een deuntje had gespeeld van de popgroep U2, had Google als nieuwe eigenaar van de videosite vermoedelijk juristen aan de poort gehad wegens auteursrechtenschending.

De overname van YouTube is overgoten met een aanstekelijk soort jongensboekenromantiek. De juridische onzekerheid belast de koop echter aanzienlijk. In de euforie over veel geld verdienen met een goed idee worden copyrightkwesties te gemakkelijk terzijde geschoven, helemaal door het machtige Google. Auteursrechten hebben een functie. Het gaat niet aan, als bijna monopolist, daaraan steeds te tornen.

Los van de juristerij is het jammer dat YouTube.com na zo’n korte tijd als zelfstandig bedrijf nu al wordt ingelijfd door een grote slokop. De overneming hoeft niet per se dodelijk te zijn voor de creativiteit van het 67 man sterke personeel, maar groter wil wel eens logger en luier maken. Jammer is ook dat Google weer een concurrent minder heeft.