De lichtvoetigheid voorbij

22/9/2006 Foto Freddy Rikken Peugeot 207 1.6 HDiF Rikken, Freddy

Tegenwoordig lijken alle auto’s op elkaar, u kent het cliché. En, is dat zo? Ja, kijk maar naar de auto’s uit de beginjaren, op een enkel zwart schaap na leken het allemaal broeders en zusters van. En in de decennia die volgden, is dat nooit anders geweest.

In cycli van om en nabij de zeven jaar worden de bestaande modellen afgelost, en met trompetgeschal en een begeleidende vloedgolf van reclame-uitingen hun opvolgers aangekondigd. De fabrikant heeft de keuze om vorm en specificaties van de nieuweling niet al te veel te laten afwijken van zijn voorganger óf, om het te proberen met een volledig nieuw model. Aan beide pogingen zijn risico’s verbonden: er kunnen klanten uit verveling weglopen naar de concurrentie of, opgeschrikt door een al te afwijkend koetswerk, twijfelen over of zelfs afzien van een eventuele aankoop.

In de klasse van de kleintjes woedt een permanent gevecht om de gunsten van de kopers, het gaat hier tenslotte om jaarlijks tientallen miljoenen exemplaren. In den beginne worden de wagens bedacht, getekend, productierijp gemaakt, de schakelaars voor de lopende banden en lasrobots ingedrukt, de showrooms uitgelicht, advertenties gedrukt en promotiefilmpjes op zonnige, filevrije plekken gedraaid, de leden van het slavenkoor van autoverkopers poetsen hun schoenen en slaan de nog lege orderboeken open, de wedstrijd kan beginnen. Er is pakweg een tiental fabrikanten die aan dit mondiale toernooi meedoet. Met kansen op een vette hoofdprijs.

Om dit verhaal niet al te uitbundig te maken beperk ik me tot de drie voornaamste, lees best verkopende concurrenten van de auto uit deze testrit, de Peugeot 207. Dat zijn de Fiat Punto, Renault Clio en de Opel Corsa. Alle vier beleefden de afgelopen maanden hun introductie en alle vier hebben ze een andere ontwerpfilosofie.

De Punto wijkt totaal af van het vorige model, evenals de Clio. De Corsa wil ontzettend graag op zijn grotere broertje, de Astra, lijken. En de 207, daarmee is werkelijk geen enkel risico genomen. Men heeft voorganger 206 simpelweg op cruciale plekken een aantal botox-injecties toegediend. Daarmee is hij in allerlei richtingen uitgedijd en dat staat de nieuweling niet slecht. Het is als met kraaien in een landschap, altijd en overal ontdekt men er wel eentje en dat geldt ook voor de 206. Dit succesnummer wordt in 135 landen verkocht, in vele landen geproduceerd en Peugeot zou wel dwaas zijn om met de komst van de 207 de productiebanden van de 206 stil te leggen. Volkswagen deed met zijn illustere Kever hetzelfde en verkocht er vervolgens, geproduceerd in een lage lonenland, jarenlang nog vele miljoenen.

De 207 is groter geworden en helaas, ook heel wat zwaarder, de magische grens van 1.000 kg wordt ruimschoots overschreden. Waardoor de prettige lichtvoetigheid van de 206 verdween. Ook de interieurmaten, kofferruimte en het glasoppervlakte zijn gegroeid, evenals de ooit matige maar nu prima stoelen en achterin kunnen ditmaal twee volwassenen onbekommerd plaatsnemen. Op de losse afwerking kunnen nog wat aanmerkingen worden gemaakt, maar die is al beduidend beter dan bij zijn voorganger. Het dashboard en het instrumentenpaneel zijn fraai, de middenconsole weer eens veel te druk en de audio-installatie voorzien van veel te veel kleine knopjes. De wagen stuurt strak en is comfortabel geveerd, maar het fijnste van alles is dat eindelijk de schaamteloze hondenkrent in de vorm van een mistlamp in de achterbumper zich nu eindelijk en nu hopelijk voor altijd uit de voeten heeft gemaakt.

Freddy Rikken

Freddy Rikken is fotograaf en rijdt in een Porsche Carrera 911 S.

    • Freddy Rikken