Iedereen steunt Al Gore...

Al Gore laat in An Inconvenient Truth zien wat hij ‘de klimaatcrisis’ noemt.

Hij kreeg hierbij zelfs steun van christelijk rechts en Arnold Schwarzenegger.

Al Gore presenteert de klimaatcrisis als ,,een morele kwestie, geen politieke.’’ Foto Bas Czerwinski 06-10-2006, AMSTERDAM. AL GORE IN HET OKURA HOTEL. FOTO BAS CZERWINSKI Czerwinski, Bas

Eén keer in het gesprek raakt Al Gore licht geërgerd. Hij heeft net verteld dat hij „niet de intentie heeft” zich opnieuw te kandideren voor het Amerikaanse presidentschap. Daarna gevraagd of hij die ambitie zelfs uitsluit, zucht hij enigszins geïrriteerd: „Nee, ik sluit het niet uit, maar ik verwacht niet nog eens kandidaat te worden. Als ik kandidaat zou willen zijn, was ik nu wel met andere zaken bezig. En dat kan ik weten, als voormalig vice-president en presidentskandidaat.”

De vraag is hem waarschijnlijk al te vaak gesteld. Sinds Al Gore’s film An Inconvenient Truth deze zomer ging draaien in de VS, wordt volop gespeculeerd over zijn terugkeer naar de politiek. In de film houdt Gore (58) een diapresentatie over wat hij noemt ‘de klimaatcrisis’. Velen verlaten de bioscoop in de overtuiging dat de mensheid het broeikaseffect zo heeft versterkt dat de aarde op de rand van de afgrond balanceert. De wetenswaardigheden die hij in dertig jaar over het thema verzamelde, hangt hij op aan een verhaallijn van persoonlijke en politieke tegenslagen.

Al Gore was in eerste instantie huiverachtig zoveel van zichzelf in de film te leggen, vertelt hij tijdens een kort vraaggesprek in de executive lounge van het Amsterdamse Okura-hotel. „Ik twijfelde er sowieso aan of de diashow een film kon worden. Maar regisseur-producent Davis Guggenheim overtuigde me het tóch te doen. Om een klik te maken met de kijker, was vervolgens een persoonlijke touch vereist.”

De film werd een succes in de VS. En dat komt óók doordat bij Al Gore niets meer lijkt te herinneren aan de krampachtige, ongeëmotioneerde en stijve presidentskandidaat uit 2000. Hij spreekt ontspannen en gepassioneerd over het thema dat hem al sinds zijn studietijd bezighoudt.

Gore had het succes van de film niet voorzien, zegt hij. „De realiteit werd mijn bondgenoot. Want de klimaatcrisis is verborgen gehouden voor de mensen – of op z’n minst onzichtbaar gebleven. Maar tegelijk is die realiteit zo relevant dat wanneer mensen er kennis van nemen, ze die kennis meteen willen delen. Ze vinden het fascinerend en vertellen anderen ook naar de film te gaan.”

Omdat hij zelf niet meer de politiek in wil, presenteert Al Gore de klimaatcrisis nadrukkelijk als „een morele kwestie, geen politieke”. Maar als burgers dankzij de film van hun overheden eisen de klimaatcrisis serieus te nemen, komt er wél „wereldwijd een nieuwe politieke realiteit”.

In de VS krijgt hij Gore daarvoor steun vanuit voor Democraten onverwachte hoek: christelijk rechts. Deze invloedrijke protestante en evangelical kerkgenootschappen vormen doorgaans de machtsbasis van president Bush’ Republikeinse partij. Maar als het om het milieu gaat, vertoont de christencoalitie scheurtjes. In de ogen van veel christenen brengt de regering-Bush de Schepping in gevaar.

Verschillende kerkgenootschappen hebben al gezegd An Inconvenient Truth aan hun kerkleden te willen vertonen. „En onlangs keerden 85 kerkgenootschappen zich af van het klimaatstandpunt van Bush en vice-president Cheney”, zegt Gore: „Dat is bemoedigend en hoopvol.”

En er zijn meer onverwachte adepten. Al Gore: „Laatst belde Arnold Schwarzenegger [de Republikeinse gouverneur van Californië, red]. Hij zei me (Gore imiteert een Duits accent): ‘Ik verkoop nú mijn Hummer.’ En hij deed het!”

Ook Pat Robertson belde met Gore. De extremistische tv-dominee en leider van de invloedrijke Christian Coalition had de film gezien. Hij deelt nu Gore’s milieustandpunt. „Hij nodigde me uit in zijn show. Ik ga erheen!”

De afgelopen jaren heeft christelijk rechts regelmatig kiezers weten te mobiliseren. Maar het is minder vrijblijvend in het dagelijks leven de CO2-uitstoot terug te dringen, dan tegen het homohuwelijk of abortus te hoop te lopen. Gelooft Gore dat de kerken gelovigen kunnen overtuigen aan het milieu te denken? Ja, zegt hij: „Ik denk dat ze zullen beseffen wat er door de klimaatcrisis voor miljoenen mensen op het spel staat .”