Splits Stork in onderdelen en laat ze alle bloeien

De Britse hedgefondsen Paulson en Centaurus zijn grootaandeelhouders bij het Nederlandse industriële conglomoraat Stork. Zij willen een splitsing doorvoeren tussen de aerospacetak en de overige activiteiten. Maar de twee hedgefondsen hebben samen niet de meerderheid van aandelen. Daarom roepen zij kleinere aandeelhouders op om zich bij hen aan te sluiten. Tsjalle van der Burg daarentegen vindt dat grootaandeelhouders te veel macht hebben. Hij raadt de kleine aandeelhouders aan hun stem te geven aan onafhankelijke organisaties. Daarvan zouden er meer moeten komen. G. Meijer ontraadt splitsing van Stork. Aerospace alleen is niets voor een klein bedrijf.

Dit is een historisch moment voor corporate governance in Nederland. Voor het eerst hebben aandeelhouders het recht uitgeoefend dat hen twee jaar geleden is toegekend door de Nederlandse wetgever en de code-Tabaksblat, om een aandeelhoudersvergadering bijeen te roepen om inspraak te hebben in de bedrijfsstrategie. Aanstaande donderdag krijgen de aandeelhouders van Stork de gelegenheid om te discussiëren over de toekomstige koers van de onderneming. Door middel van een buitengewone aandeelhoudersvergadering hopen wij invloed uit te oefenen en het bestuur ervan te overtuigen dat zij, door nu de juiste stappen te doen, de onderneming kan bevrijden van een onwenselijke conglomeraat-structuur.

Door haar krachten te concentreren kan Stork een koploper in de Nederlandse lucht- en ruimtevaartindustrie worden en technisch hoogwaardige banen en waarde voor alle stakeholders veilig stellen. Tegelijkertijd zouden de divisies Food Systems en Technical Services erbij gebaat zijn om deel uit te maken van op hun sector gerichte ondernemingen, waardoor ook zij hun groeipotentieel zouden vergroten. Er staat echter veel meer op het spel dan alleen de toekomst van één onderneming, hoe belangrijk die toekomst ook is voor de werknemers van het bedrijf en voor andere bij de onderneming betrokkenen. De uitkomst van deze vergadering en, belangrijker nog, de manier waarop deze onderneming reageert op pogingen van aandeelhouders om hun stem te laten horen, wordt door investeerders over de gehele wereld nauwlettend gevolgd.

De vraag waarop zij een luid en duidelijk antwoord wensen is deze: meent Nederland wat het zegt over de toepassing van internationaal aanvaarde normen voor corporate governance en bescherming van aandeelhouders? Of bewijst het Nederlandse bedrijfsleven alleen maar lippendienst aan de uitgangspunten en beginselen van de code-Tabaksblat, die tot stand is gekomen door een gezamenlijke krachtsinspanning van corporate Nederland, waaronder ook president-commissaris Jan Kalff van Stork. Zou hij nu niet zelf de normen van de code-Tabaksblat dienen na te leven?De voortekenen zijn de afgelopen dagen niet gunstig geweest. Het bestuur van de onderneming heeft het standpunt ingenomen dat zij, als het aandeelhoudersbesluit haar niet bevalt, niet van plan is zich iets aan de mening van de aandeelhouders gelegen te laten liggen. In plaats van echt een discussie aan te gaan, heeft zij haar toevlucht genomen tot lasterpraktijken om twijfel te zaaien omtrent de motieven en het gedrag van haar grootaandeelhouders. Het bestuur legt onze voorstellen om de conglomeraat-structuur op te heffen en alle onderdelen van Stork in staat stellen om te floreren, opzettelijk verkeerd uit.

Het Nederlandse bedrijfsleven zou zich zorgen moeten maken. Als het bestuur van Stork de opvattingen van haar aandeelhouders naast zich neerlegt, is dat een duidelijk signaal dat de code-Tabaksblat het papier waarop deze geschreven staat, niet waard is. Dat zou een aanfluiting zijn voor de uitdrukkelijke wens van het Nederlandse wetgever om aandeelhouders daadwerkelijk een stem te geven. Hierdoor zou corporate governance in Nederland ten minste tien jaar terug in de tijd worden gezet.

De internationale investeerders die in grote getale in Nederlandse ondernemingen hebben geïnvesteerd in het vertrouwen dat de traditionele Nederlandse beperkingen op het gebied van corporate governance, de zogenaamde Dutch discount, eindelijk zouden worden opgeheven, zullen dan hun geld voortaan investeren in ondernemingen in andere landen. Doordat het moeilijker zal worden om kapitaal aan te trekken om groei, investeringen en banen te financieren, zullen de Nederlandse ondernemingen niet minder kwetsbaar, maar juist kwetsbaarder worden.Nederland is een van de grootste investeerders ter wereld. Onder de belangrijkste Nederlandse bedrijven bevindt zich een aantal ondernemingen van wereldklasse, die hebben geprofiteerd van vrije kapitaalstromen en onbelemmerde toegang tot buitenlandse markten. Zij kunnen het zich niet veroorloven dat buitenlandse beleggers in de toekomst Nederlandse bedrijven zullen mijden. En dat is precies wat zal gebeuren als men de stem van investeerders negeert. Dat is echt kortetermijndenken, en de Nederlandse economie zou daar een prijs voor betalen die zich nog lange tijd zal doen gevoelen.

Bernard Oppetit is bestuursvoorzitter en president-directeur van Centaurus Capital Ltd. Mina Gerowin is senior vice-president van Paulson & Co. Inc.

Meer over Stork : www.nrc.nl/opinie

    • Mina Gerowin
    • Bernard Oppetit