Rechtspreken gaat verder dan alleen strafrechtspraak 2

Anton van Hooff bepleit wederinvoering van juryrechtspraak en geeft daarbij te kennen dat hij niet weet waarover hij praat. Hij is dan ook geen jurist, maar classicus en verbonden aan de Radboud Universiteit. Hij kwalificeert de juryrechtspraak zonder enige verdere argumentatie als ”democratisch” en hij vergeet dat rechtspreken een vak is als een ander, dat op de universiteit en in de rechterlijke opleidingen geleerd wordt, en dat door professionals behoort te worden gedaan. Ook een medische ingreep behoort niet door leken te worden uitgevoerd. Met democratie heeft dat niets te maken.

De juryrechtspraak is in Nederland ingevoerd ten gevolge van de Franse bezetting, en is niet in 1816 maar al direct na het einde van die bezetting in 1813 afgeschaft, gelijktijdig met het wurgen en geselen. Sindsdien is in de Grondwet (thans artikel 114) verankerd, dat de berechting van strafbare feiten is voorbehouden aan de rechterlijke macht. Deze Grondwet is langs democratische wijze tot stand gekomen, en er is geen enkele reden om dit systeem te wijzigen.

Het is een groot goed, dat een verdachte alleen veroordeeld kan worden door een daartoe opgeleide jurist, en niet door een leek, die zich kan laten leiden door de waan van de dag, politieke inzichten en willekeur. Tot welke dwaze taferelen juryrechtspraak in de Verenigde Staten kan leiden, wordt goed uitgebeeld in de film 12 angry men.

    • Dolph Boddaert Bergen