Dansen in cirkels van licht

Choreograaf Itzik Galili (Tel Aviv, 1961) is artistiek leider van het Groningse dansgezelschap

NND/Galili Dance. Zijn voorstelling ‘Shaker Loops’ is genomineerd voor een

Zwaan, de prijs voor de meest indrukwekkende dansproductie van het seizoen 2005-2006. De Zwanen worden vanavond uitgereikt op het Gala van de Nederlandse Dans in Maastricht.

Itzik Galili (Tel Aviv, 1961) choreograaf van NND / Galili Dance

Uw dansers treden op tijdens het Gala, maar met een fragment uit ‘For Heaven’s Sake’, een voorstelling uit 2001. Waarom is dat?

„Wij zijn maar een kleine groep, met tien dansers. Onze mogelijkheden zijn beperkt. Van For Heaven’s Sake gaat aanstaande maandag de reprise in première. Het stuk was dus ingestudeerd. Het was handiger om daarmee naar Maastricht te gaan.

„En bovendien… ik wil mijn eigen werk niet afbranden, maar eerlijk gezegd zou ik stomverbaasd zijn als ik voor Shaker Loops een prijs zou krijgen. Sinds de première in 2005 is Shaker Loops wel een ‘keerpunt’ in mijn carrière genoemd, maar dat was het helemaal niet. Het is een totaal abstract stuk op muziek van John Adams, en het illustreert die simpelweg. Er zit geen emotie in, geen verhaal, niets.”

‘For Heaven’s Sake’ heeft een zware thematiek. Past dat wel op zo’n feestavond?

„Het stuk gaat over oorlog, en over onze neiging om ons zo snel mogelijk af te wenden van slecht nieuws en van andermans leed. Van die boodschap zal op het gala niet veel overblijven. Ik heb voor een fragment van twaalf minuten uit het begin gekozen, met veel percussie en met koppels die dansen in cirkels van licht. Een rauw, direct deel. We staan tussen het Nederlands Dans Theater I en III in geprogrammeerd, geloof ik. Maar dat geeft allemaal niet. Het is goed om er weer eens op te treden.”

Buiten danskringen is het gala niet erg bekend; als het in plaats van aan het Vrijthof op het Leidseplein plaats zou vinden, zou heel bekend Nederland er willen verschijnen. Is dat niet jammer voor de dans?

„In Amsterdam zou het anders zijn, niet beter. Nu is het een feest voor mensen uit het vak, we zijn onder elkaar. Ik kom er om collega’s te ontmoeten, en hopelijk om gezien te worden door mensen uit de theaterwereld, uit Nederland en daarbuiten. Maastricht ligt mooi tussen drie landen in, het is een goed internationaal verzamelpunt. En er wordt door de gemeente daar enorm in dans geïnvesteerd. Dat mag worden toegejuicht.”

Uw collega-choreografen André Gingras, Lightfoot León en Jiri Kylian zijn ook genomineerd voor een Zwaan. Wat vindt u van de selectie?

„Laat ik het zo zeggen: van 95 procent van de acht juryleden respecteer ik de mening. Dat betekent niet dat ik die mening deel. Voor mij moet een jurylid seriously into dance zijn. Hij moet het hele seizoen door zoveel mogelijk voorstellingen zien, zonder selectie vooraf. Het is een rotbaan. Daarna formuleert hij zijn oordeel: strikt persoonlijk, en gebaseerd op wat hij gezien heeft, niet op wat een choreograaf eerder heeft gedaan. Dan krijg je van die troostprijzen: dit was matig, maar hij maakt toch al jaren zúlke leuke dingen… Dat is softe onzin, vreselijk.”

Hoe ziet het komende seizoen er voor u uit?

„2007 is een jubileumjaar: NND/Galili Dance bestaat tien jaar. We maken een voorstelling met leerlingen van de Rotterdamse Dansacademie om het te vieren. De eerste drie jaar waren ontzettend moeilijk. Toen ik begon was ik me er niet van bewust hoezeer we in Groningen fysiek en mentaal geïsoleerd zouden zijn. Nu denk ik dat dat de kracht van mijn werk ten goede is gekomen. Ik moet direct met mijn publiek communiceren, er is geen professionele tussenlaag. Daarom zijn mijn voorstellingen zo intiem.”

Zondag a.s. een live verslag van de Nederlandse Dansdagen bij ‘NPS Arena’, Net 3, 17-19u. Zie ook www.nederlandsedansdagen.nl
    • Sandra Heerma van Voss