Niemand is gebaat bij hijgerige politici

In haar artikel `Kamer monddood zonder embargo` (Opiniepagina, 20 september) bepleit M. Wagenaar handhaving van de recent afgeschafte embargoregeling betreffende de rijksbegroting met een aanvechtbaar beroep op de democratie. Al jarenlang is er in de media vóór Prinsjesdag een opgeklopt, hijgerig gedoe over lekken inzake de rijksbegroting.

Via lekken van vooralsnog vertrouwelijke stukken werd het democratisch proces vervalst. Een media-elite kreeg stukken ter inzage onder de voorwaarde van tijdelijke geheimhouding. Er was geen sprake meer van incidenteel lekken, het werd een systematische lekstrategie, waarbij politici, ambtenaren en journaille elkaar met dit balletje-balletje spel bezighielden en de burgers ergerden.

Het feit dat het politieke debat over de rijksbegroting een week is uitgesteld zodat de Kamerleden de stukken kunnen bestuderen, rechtvaardigt in geen enkele zin de hakbijl van Wagenaar: ”Maar door het nieuwe ritueel te omarmen heeft de Tweede Kamer in een merkwaardige masochistische oprisping zichzelf als instituut juist monddood verklaard.” Een week tijd is bijzonder kort om de stukken grondig te bestuderen, om achterban en maatschappelijke organisaties te raadplegen, om adviezen van bijvoorbeeld het CPB te bestuderen, om amendementen, tegenvoorstellen en kritische beschouwingen voor te bereiden. Is een van de belangrijke voorwaarden voor een levendige democratie niet juist, dat het kwaliteitsniveau van de politieke discussie verhoogd wordt? De media zouden hun bijdrage aan de kwaliteitsverhoging kunnen leveren door burgers kortzichtige en oppervlakkige prietpraat van kletsmajoren te besparen.

    • Dr. T. van der Eyden Bestuurskundige