Rust en overzicht nog ver te zoeken bij hockeyers

Uiterst moeizaam wonnen de Nederlandse hockeyers gisteren hun tweede duel bij het WK in Duitsland. Morgen wacht de sleutelwedstrijd tegen gastland en titelverdediger Duitsland.

Grijnzend beklom hij het podium en wie Geert-Jan Derikx gisteravond zag, glimmend van trots in het Oranje Huis, die wist: die gaat zo een blufpraatje afsteken. Dat deed de 25-jarige verdediger van de Nederlandse hockeyploeg dan ook. „Zaterdag gaan we die Duitsers een rachel geven’’, zo besloot ‘Gerrie’ zijn voordracht ten overstaan van zo’n vijftig aanwezigen, van wie de meesten ouders van spelers.

Het was de kwajongensachtige bravoure die hij kort daarvoor ook op het veld had geëtaleerd in het duel met Zuid-Afrika (2-0). Zo vaak scoort Derikx niet, en zeker niet in dienst van de nationale ploeg. Dus toen hij vijf minuten voor tijd op aangeven van Teun de Nooijer raak schoot, liet de 124-voudig international zich uitbundig bejubelen door de oranje meute op de tribunes van het HockeyPark-stadion.

Het vreugdedansje deed vermoeden dat Derikx zojuist de beslissende treffer voor zijn rekening had genomen in de finale van het wereldkampioenschap. Niets was echter minder waar. Met zijn doelpunt had de SCHC-speler zijn elftal slechts definitief voorbij het bescheiden Zuid-Afrika geloodst, in wat niet meer was dan het tweede groepsduel bij het WK in Mönchengladbach.

Het was dan ook vooral opluchting die zich, na een uiterst povere vertoning van Nederland, meester maakte van Derikx en de zijnen. Een dag eerder nog was Zuid-Korea met 3-2 te sterk voor de ploeg, die in de aanloop nog zo’n solide indruk had gemaakt getuige de ongeslagen reeks van negentien duels. Gisteren bleek datzelfde elftal echter opnieuw amper vooruit te branden, maar bleef de schade beperkt. Omdat de tegenstander ditmaal Zuid-Afrika heette en niet Zuid-Korea, constateerde bondscoach Roelant Oltmans naderhand.

Liefst negen strafcorners dwong zijn ploeg gisteren af. Slechts één daarvan verdween in het doel door toedoen van de van een blessure herstelde Taeke Taekema. Geen moyenne om trots op te zijn, bekende Oltmans, die verder erkende dat het matige spel van zijn ‘eerste cornerman’ model stond voor de rest van zijn selectie. „Hij maakt niet altijd de voor de hand liggende keuzes, en maakt het zichzelf daardoor onnodig moeilijk.’’

Na vier vruchteloze pogingen pushte Taekema raak. Daarmee smoorde de 26-jarige verdediger van Amsterdam de discussie die vroeg of laat toch de kop zal opsteken binnen de nationale ploeg. Met als inzet de vraag of collega Roderick Weusthof, gezegend met een volgens kenners venijniger sleeppush, voortaan niet ‘op de kop van de cirkel’ moet staan? Die discussie is van later zorg voor Oltmans, wiens eerste prioriteit nu de overlevingstocht in groep B is. Morgen wacht gastland en titelverdediger Duitsland.

Gehaast gingen zijn hockeyers gisteravond van start, wakker geschud door de wake-up call van de Aziaten. Rust en overzicht waren ver te zoeken, en al in de zesde minuut tartte de ploeg het noodlot met een serie blunders in de defensie, waardoor Zuid-Afrika’s spits Thornton McDade in stelling werd gebracht. Doelman Guus Vogels voorkwam een vroege treffer van het elftal van de jongste bondscoach van het toernooi, de 32-jarige Paul Revington.

Diens collega zag het vanaf de zijlijn met kromme tenen aan. In plaats van het hoofd koel te houden, liet Nederland zich meesleuren in het gejaagde tempo van de bescheiden nummer elf van de wereldranglijst, die gaandeweg het duel steeds meer moed begon te krijgen. Oltmans: „Iedereen stopt zo’n dot energie in de wedstrijd, alleen niet altijd op een verstandige wijze. We gaven te veel ruimte weg en staken te veel energie in het heroveren van de bal.’’

Nederland mag naar eigen zeggen dan fitter zijn dan ooit tevoren, Zuid-Afrika bewees dat technische/tactische tekortkomingen met de nodige trainingsarbeid in het hedendaagse tophockey vrij eenvoudig te compenseren zijn. Hinderlijk liepen de Zuid-Afrikanen hun tegenstanders voor de voeten, waardoor met name aanvoerder en spelverdeler Jeroen Delmee niet of nauwelijks aan zijn geliefde bezigheid – het uitzetten van de lijnen – toekwam.

Op de tribunes overheerste vooral het ongeloof. „Alsof ze in de stress schieten”, constateerde trainer-coach Eric Verboom van Oranje Zwart tegen het einde van de wedstrijd. Niet veel later zorgde Derikx alsnog voor de bevrijdende treffer (2-0), waarna de vleugelverdediger zich vol zelfvertrouwen meldde in de oranje thuishaven. Duitsland is – ondanks alles – gewaarschuwd, luidde de boodschap.

Videoreportages, uitslagen en meer informatie over het WK hockey op www.nrc.nl/wkhockey