Günter Grass

In de recensie van Beim Hauten der Zwiebel (Boeken,25.08.06) begon ik de halve pagina over Grass met het lezen van de vertaalde citaten uit de recensies van Duitse critici in het kader. Ik las in het eerste citaat nog over het vreemde ‘uitrondingen’ heen, maar keek al vreemd op bij ‘Aan wie wil ik me herinneren.’ Even later weer: ‘Aan wie of wat wil hij zich herinneren? Aan iets dat...’ Zeker, het Duits spreekt van ‘sich erinnern an’, maar in het Nederlands dient dat ‘aan’ te worden geschrapt. Typisch Duitse valkuil. Wat verderop: ‘Al naar gelang [...] zal men of het nietsontziende pellen van zijn ui met met haar borende oprechtheid bewonderen, of dezelfde als ontsporingen afboeken.’ Door en door Duits en pijnlijk Nederlands.

Heel treurig werd ik toen ik ook de voortreffelijke criticus Wil Rouleaux in zijn grote stuk meermalen in de fout zag gaan: ‘In uniform trokken we blikken aan. Machtig puberterend...’ - ‘Geen twijfel griefde het geloof’, en ‘... voor ik langzamerhand begreep en me aarzelend toegaf’ – waar het Nederlands hier mezelf schrijft.

Als ik dan onder aan zijn stuk de naam van de Nederlandse vertaler net als in het persbericht op de kunstpagina verkeerd gespeld zie als Jan Gielkes in plaats van Jan Gielkens, en in de afgelopen twee weken meermalen in de krant Günther Grass voor Günter heb zien staan, verzucht ik niet voor het eerst: waar zijn toch de vroegere correctors gebleven.

Paul Beers, Zennewijnen