Dwergen

Wie had dat gedacht: Duitsland wijst ons de weg naar een betere toekomst. Waar landen als Nederland magere scores oogsten tegen de zogenoemde voetbaldwergen, en de dwergen daardoor de indruk krijgen dat ze werkelijk iets voorstellen, daar deed Die Mannschaft woensdagavond exact het juiste: de dwerg onder de schoenzool verpulveren. 13-0, mijn hartje gloeide op.

De verrukkelijke dertien van Duitsland in en tegen San Marino geven aan hoe het probleem van de veel te grote hoeveelheid saaie interlands moet worden bestreden. Niet door nog langer bij de internationale voetbalbonden te zeuren om de invoering van een soort Europese Tweede Divisie, maar door de dwergen met massa’s doelpunten om de oren te slaan. En wel net zo lang tot de dwergen zelf aan de UEFA vragen of ze voortaan in een eigen dwergenliga mogen uitkomen.

Ze hebben het er zelf naar gemaakt, de dwergen. Veel te vaak hebben ze ons plezier vergald door met z’n allen negentig minuten in het eigen strafschopgebied te blijven staan, alleen maar om de onvermijdelijke nederlaag een draaglijk aanzien te geven. De politiek correcte commentaren, die ons wijs proberen te maken dat de dwergen het volste recht hebben op dat anti-voetbal – gewoon omdat het dwergen zijn – moeten daar nu eens mee ophouden. Het is onzin. Het enige wat de dwergen met hun wanstaltige betonvoetbal ontwikkelen, is nog meer wanstaltig betonvoetbal.

Laat elke zichzelf respecterende voetbalnatie een voorbeeld nemen aan Duitsland. De nieuwe trainer Jogi Löw, helemaal het type van zijn offensief ingestelde voorganger Jürgen Klinsmann – eigentijds overhemd, het bovenste boordje los, geen stropdas – verlangde vooraf ein gewisse Torhunger. Die kreeg hij. Concentratie verlangde hij, en spelplezier, een permanente druk naar voren. Die kreeg hij ook. Na een kwartiertje wennen aan de irritante handbalopstelling van de voetballende postbodes en sigarenwinkeliers uit San Marino barstte het feest los. Keurig verdeeld over twee helften regende het twaalf goals.

En toen gebeurde het, de Grote Finale. In de laatste minuut mocht Duitsland een penalty nemen. De Duitse fans op de tribunes schreeuwden hun doelman naar voren. Hij moest hem nemen. Ja, dat was leuk! Jens Lehmann, helemaal in voor een geintje, rende het veld over. Maar de tegenstanders smeekten om genade. „Fair play! Fair play!”, riepen ze naar hem. Lehmann wilde de dwergen niet nog meer vernederen, en liep terug. Middenvelder Bernd Schneider gaf de genadeklap vanaf de witte stip, 13-0.

Advies aan de grote voetballanden: geef iedere Luxemburger, Let, Est, Moldaviër en Andorriaan die jullie tegenkomen een ongenadig pak op de broek, dan blijven ze vanzelf weg.