‘Normaal duurt zoiets máánden, geen weken’

Zorginstelling Cordaan koopt het Slotervaart toch niet: er is te weinig geld en tijd, er zijn te veel regels. „De stemming hier is zeer terneergeslagen.”

Twee weken geleden leek alles in kannen en kruiken. De Amsterdamse zorgaanbieder Cordaan en de woningcorporaties De Key en Het Oosten wierpen zich op als redders van het noodlijdende Slotervaart ziekenhuis in Amsterdam-West. Gistermiddag braken zij de overname af. Waarom? Tien vragen aan bestuursvoorzitter Ans Bartelink van Cordaan.

Wat was de kink in de kabel?

„Er was niet één kink, maar een reeks van kinken in de kabel. Het was een combinatie van factoren die tot een onoverkomelijke berg is uitgegroeid.”

Wilt u ze in volgorde van binnenkomst benoemen?

„De eerste was de financiële kink. Het gaat over heel erg veel geld, veel geld dat nodig is om een gezond ziekenhuis te bouwen. Het bleek dat er veel meer nodig was dan gedacht, en dat het allemaal veel ingewikkelder was dan we in ons eerste onderzoek hadden voorgesteld.

De tweede kink is de organisatie, of beter: de afslanking van de organisatie. We hebben vanuit onze eigen visie gekeken: wat is passend bij Amsterdam-West, wat zijn onze eigen ideeën voor een ziekenhuis, hoe maak je op basis daarvan een ondernemingsplan. Dat kostte meer tijd dan ons gegeven was.

En de derde kink: de regelgeving in dit land.”

Dat laatste klinkt nogal vaag.

„Binnen het publieke bestel gelden heel veel regels, daar hebben heel veel mensen met inzet aan gewerkt, maar het is niet gelukt. Ik vind het moeilijk om dat aan één regel toe te schrijven.”

U had maar twee weken omdat uiterlijk 31 augustus de Belastingdienst betaald moest worden?

„Dat was de termijn die ons was gegeven door het Slotervaart ziekenhuis.”

Over de afslanking: daarvoor kun je op aanwijzing van de minister van Volksgezondheid subsidie krijgen via het College sanering zorginstellingen. Was dat een probleem?

„Dat hoort thuis bij het hoofdstuk regels. Het is buitengewoon lastig om de regels op een wat andere manier te voor je laten werken. Kijk, normaal duurt zoiets als dit máánden, geen twee weken.”

Hoeveel geld was er meer nodig dan verwacht?

Veel. Miljoenen. Wij allemaal, de woningcorporaties en Cordaan, werken in het publieke systeem. Cordaan werkt met publieke middelen, met premiegeld, daar moet je verantwoord mee omgaan. De risico’s waren te groot.”

De teleurstelling druipt van uw persbericht af. Heeft u het project onderschat?

„De stemming hier is zeer terneergeslagen, dat klopt. We hadden het beeld dat wat we wilden, haalbaar was. Als we iets onderschat hebben, is het dat we dachten dat je met inzet en enthousiasme er sneller beweging in kon krijgen.”

Cordaan en de woningcorporaties zouden een verantwoord ondernemingsplan maken én een krediet verstrekken, zodat het ziekenhuis door kon gaan. Is er geld overgemaakt?

„Nee. De intentie-overeenkomst is ontbonden en dus is er geen lening verstrekt.”

Kon minister Hoogervorst van Volksgezondheid de knoop van de regels niet doorbreken?

„We hebben de top van het departement gesproken en hen met de omvang geconfronteerd.”

Ziet u een andere uitkomst voor het Slotervaartziekenhuis dan uitstel van betaling?

Ik weet het niet. Voor hen is dit ook een harde dobber.”