Goede doelen

Voor de zoveelste keer deze week steek ik mijn bankpas in de geldautomaat in de hoop dat er deze keer wat geld uit komt rollen. Helaas, voor de zoveelste keer wordt het scherm onvriendelijk rood en verschijnt er in koeienletters: „saldo niet toereikend”. En dan, voor de zoveelste keer deze week, slof ik naar huis, wetend dat ik vanavond niets leuks zal kunnen doen. Dat alles vanwege dat verdomd goede hart van mij.

Wanneer ik mijn bankafschriften bekijk, kom ik namelijk tot de conclusie dat mijn welverdiende centen allemaal uitgegeven zijn aan goede doelen. Een aidsfondsje hier, een kankerfondsje daar, een wereldnatuurfondsje zus en een War Child zo – en leeg is mijn studentenrekening. Dat mijn telefoonrekening en mijn consumptiedrang er ook iets mee te maken hebben, doet er nu even niet toe.

Wat er wel toe doet, zijn al die goede doelen, die ongetwijfeld ontzettend hard geld nodig hebben, maar die ervoor kiezen het geld op de meest vreselijke momenten af te schrijven. Momenten zoals nu, momenten dat ik blut ben.

Maar dan komt de hamvraag: is er ooit wel een goed moment om tientallen euro’s in een zwart gat te zien verdwijnen? Ik ben zo gewend aan mijn uitgavenpatroon dat onvoorziene uitgaven een paniekaanval doen ontketenen. Blut zijn zonder te kunnen zien waaraan ik al mijn geld heb uitgegeven, is erger dan te zien dat ik in een maand weer honderden euro’s aan kleding heb uitgegeven.

En dus vraag ik me af wat al die goede doelen met mijn zuurverdiende centjes doen. Natuurlijk is er het Centraal Bureau Fondenwerving (CBF) om alles in de gaten te houden, en sturen de fondsen soms een brochure op met in plaats van uitgehongerde Afrikaantjes nu eens vrolijk kijkende kindjes. Desalniettemin bekruipt me bij het verdwijnen van mijn geld altijd een naar gevoel. Moet ik, een student, samen met andere minder welvarende mensen een poging doen om een einde te maken aan al het wereldleed?

Of is het aan het Westen, de VS en de mensen uit de top tien van Forbes? ‘It could all be so simple’.

Hasna el Maroudi

Student modevormgeving. Begon als redacteur/columnist bij Spunk, het on-line jongeren-magazine.